Fatime bint Esed (s.a), Emirel Müminin Ali (a.s)’ın değerli annesi Kureyş kabilesinden ve Haşimoğulları ailesindendir. Bu aile arap adasının en köklü ailesi olup üstün ahlâk ve tertemiz insanların madeni idi. Bu değerli hanımefendinin sahip olduğu birçok fazilet ve üstünlük kitaplarda yazılmıştır. Ulu ve Yüce Allah’ın bu hanımefendiye nasip ettiği başarılar çok az kişiye nasip olmuştur.

Bir müddet kocası Hz Ebu Talib (a.s) ile birlikte Hz. Peygamber (s.a.a)’in sorumluluğunu üstlenmiş, bu yolda çok çalışmış ve İmam Ali (a.s) bu değerli annenin kucağında büyümüştür.

Fatime bint Esed (s.a), Resulullah (s.a.a)’in Bi’set’inden sonra ortaya koymuş olduğu büyük ve yaratıcı fikirle İslam’a ilk girenlerden ve ilk Hicret edenlerden olarak gurbette Peygamber (s.a.a)‘in yanında olmayı vatanda kalmaya tercih etmiştir.⁽¹⁾

Adı ve Soyu

Emirel Mümin İmam Ali (a.s)’ın değerli annesinin adı Kusa oğlu Abdulmenaf oğlu Haşim oğlu Esed’in kızı Fatime’dir.⁽²⁾ Annesi Fihr oğlu Sa’lebe oğlu Veheb oğlu Muiz oğlu Abdullah oğlu Hicr oğlu Revahe oğlu Harmi’nin kızı Fatime’dir.⁽³⁾

Fatime bint Esed (s.a)’in çocukları şunlardır: Talib, Akil, Cafer, İmam Ali (a.s), Cemane ve Fahite (Ümmü Hani olarak meşhurdur.)⁽⁴⁾

Fatime bint Esed (s.a) 60-65 yıl yaşadı ve Hicret’in 4. yılında Medine’de Hakk’ın rahmetine kavuştu ve Bâki Mezarlığına defnedildi.⁽⁵⁾

Bereketli Bağ

Genç yaşına gelmiş olan Hz. Ebu Talib (a.s) evlenmeyi ve müşterek yaşam kurmayı düşünüyordu. Dindar ve Hanif din üzere olan Hz. Ebu Talib (a.s), dinine bağlı ve Allah inancına bağlı bir kız arıyordu. Amcası Esed’in aynına gitti ve kızı Fatimeyi istedi ve Amcası olumlu cevap verdi. Ebu Talib oğlu Abdulmuttalib ve Fatime bint Esed (s.a), birbirileri ile evlenen ilk Haşimilerdi.⁽⁶⁾ Akraba ve kavminden kişilerin olduğu nikâh merasimlerinde Hz. Ebu Talib (a.s) ayağa kalktı, Esed’e dönerek nikâh akdini şu şekilde okudu:

“En özel Hamd büyük Arş’ın, Kerim makamın sahibi Alemlerin Rabbi Allah’adır. O Allah bizlere üstünlük verip Ka’be’ye hizmet etmemiz için seçmiştir. İhlas dolu seçkinler ve büyük perdedarlar karar kılıp kirlilikten, eziyetten ve ayıptan tertemiz kıldı ve mahşeri bizim için karar kıldı, diğer kabilelerden daha üstün, İbrahim ve İsmailoğullarının seçilmiş evlatlarından karar kıldı.

Ben, Fatime bint Esed (s.a)‘i nikâhıma alıyorum, mihrini kendisine vermişim ve gerekli olan işleri yapmışım. Bunu şimdi kendisinden “Fatime bint Esed (s.a)’ya” sorun ve şahitlik isteyin.”

Esed şöyle dedi:

“Bizlerde onu senin nikâhına verdik ve razı olduk.”

Nikâh akdinden sonra yemek verildi ve kutlamalar yapıldı. Bi’set’ten onlarca yıl önce okunmuş olan bu akdin içeriğine dikkat edilip düşünüldüğü zaman, bunu okuyan her kişi bu sözlerin sahibinin tevhide inanan ve hekim bir kişi olduğunu o dönemde kabilelerin hurafe dolu üstünlük kıstaslarıyla hiçbir alakasının ve ilişkisinin olmadığını anlar.⁽⁷⁾

Fatime bint Esed (s.a)’in Rüyası

Fatime bint Esed (s.a)’in bir gece görmüş olduğu acaip bir rüya aklını karıştırmıştı. Rüyasının tabirini öğrenmek için o civarlarda bulunan rüya tabircisine gitmeye karar verdi. Şimdi Fatime bint Esed (s.a)’in rüyasını ve tabirini kendi dilinden dinleyelim:

“Rüyamda Şam dağlarının hareket edip Mekke’ye geldiğini gördüm. Onlardan ateş akıyordu, herkes bağırıyordu ve ateşten silahlar taşıyorlardı. Çok korkunç ve vahşet dolu bir durumdu öyle ki bunu gören her insan korkuya kapılıyordu. Bu arada Mekke dağlarıda tam tehçizatlı bir hâlde onlara doğru hareket etti. Bunlar hareket ettikleri zaman onların elindeki silahları yere düşüyordu ve insanlarda o silahları alıyorlardı. Bende fırsattan istifade ettim ve yerden birkaç kılıç elime aldım. Ama elimdeki kılıçlardan bir tanesi aniden elimden çıkıp göğe yükseldi, diğeri çıktı ve havada kaldı. Bir diğeri çıktı ve yere düşüp kırıldı. Elimde bir kılıç kalmıştı, o da yavaş yavaş büyük bir aslan oldu ve yıldırım gibi Şam dağlarına saldırdı. Bu öyle bir saldırmaydı ki onu gören halk korkup kaçıyordu. Sonra oğlum Muhammed (yani Resulullah (s.a.a)‘dir Çünkü Fatime bint Esed (s.a) o Hazrete oğlum diye hitap ediyordu.) geldi ve elini aslanın boynuna ve başına koydu ve aslan sakinleşti.

Bu sahneyi gördüm ve aniden uykudan uyandım ve Kâhin Ebu Kerz’in yanına gittim. Yanında Beni Temim kabilesinden Cemil oturuyordu. Rüyamı Ebu Kerz’e anlatmak için onun kalkıp gitmesini bekledim. Cemil bana dönüp bakındı ve gülümseyerek şöyle dedi:

“Gördüğün rüyanın tabirini Ebu Kerz’e sormak için benim kalkıp gitmemi mi bekliyorsun?”

Şöyle dedim:

“Eğer doğru diyorsan nasıl bir rüya gördüğümüe söyle ve Cemil birtakım beyitler okudu ve ben, onun rüyamı bildiğini anladım.”

Şöyle dedim:

“Rüyamı biliyorsun o halde tabirinide söyle.”

Rüya’nın Tabiri

Şöyle dedi: “4 kılıç, 4 erkek evlat demektir. Biri göklerde uçuyor. (Bu erken vefat eden Talip olabilir.) Diğeri havada kalıyor. (Bu da Akil olabilir uzun bir ömrü oldu ve Ali (a.s)’dan sonra vefatt etti.) Ötekisi kırılacaktır. (bundan maksadda Mute Savaşında Şehid olan Cafer-i Tayyar’dır.) Dördüncüsü ise Aslan şekline girmiştir. (Maksad Emirel Mümin’in Ali b. Ebu Talib (a.s)‘dır.)⁽⁸⁾

Fatime bint Esed (s.a)’in İmam Ali (a.s)‘a Hamileliği

Fatime bint Esed (s.a) Zilhicce ayının onunda son çocuğu Emirel Müminin Ali (a.s)‘a hamile kaldığı zaman yüzü parıldıyordu. Kureyş Kadınlarının adı Fatime olanlarının içinde sadece onun yüzü parıldıyordu.⁽⁹⁾

Fatime bint Esed (s.a) şöyle diyor:

“Ali’ye hamile kaldıktan sonra ne zaman putlara yaklaşacak olsam (yanından geçsem) çocuğum karnıma baskı yapıyordu, sanki beni onlardan uzaklaştırma vazifes vardı.”⁽¹⁰⁾

Hz. Muhammed (s.a.a) şöyle dedi:

“Ben ve Ali bir nur idik. Ve Hz. Adem’in alnındaydık, pâk sulblerden temiz rahimlere geçtikve Abdulmuttalib’in sulbüne kadar geldik ve o nur ikiye ayrıldı; yarısı Abdullah’a ve diğer yarısı ise Ebu Talib’e intikal etti.Ben Abdullah’tan, Ali ise Ebu Talib’ten dışarı çıktık.“⁽¹¹⁾

Nur’un Doğuşu

Fatime bint Esed (s.a)’in bekleyişi son bulmuş ve doğum ağrıları baş göstermeye başlamıştı, evden çıkıp Kâ’be’ye doğru gitti. İbn-i Kan’ab isminde birisi şöyle diyor:

“Ben, Abbas b. Abdulmuttalib ve Kureyşten bir grup, Kâ’be’nin yanında oturmuştuk. Fatime bint Esed (s.a) geldi, İmam Ali (a.s)‘a hamileliğinin dokuzuncu ayında olduğu bir halde idi ve yüzünde doğum lekeleri çıkmıştı. Fatime ellerini yukarı kaldırıp şöyle dedi:

“Ey Rabbim! Ben Sana, Peygamberlerine ve katından göndermiş olduğun bütün kitaplarına iman ediyorum.Beytullah’ı inşa eden Cedddim Hz. İbrahim Halil’i tasdik ediyorum. Bu evin ve bu evi inşa edenin hakkı hürmetine, karnımda benimle konuşan, konuşmalarından huzur bulduğum ve senin hüccetlerinden ve ayetlerinden olduğuna inandığım bu çocuğun doğumunu bana kolaylaştır.”

İbn-i Kan’ab şöyle diyor:

“Kâbe’nin duvarının yarıldığını ve Fatime bint Esed (s.a)’nın evin içine girdikten sonra duvarın tekrar birleştiğini gördüm. Kâbe’nin kapısının kitleyicisi geldi, kapıyı açmak istedi ama (kapı) açılmadı. Allah’ın mucizesi olduğunu anladık. Fatime üç gün Kâbe’nin içinde kaldı ve bu olay Mekke halkı arasında meşhurdur.”⁽¹²⁾

Fatime bint Esed (s.a)’nın yapmış olduğu dua onun, Cahiliyyet döneminde temiz tabiatlı, ahirete inanan, Hz. İbrahim Halil’in hanif dininden olduğunu, şirkeve putperestliğe bulaşmadığını göstermektedir.⁽¹³⁾

“Hz. Ebu Talib (a.s)’ın değerli eşi, bütün kemâl ve faziletlerin kendisinde toplanmış olduğu ve ilk başından beri Resulullah’ın (s.a.a) özel teveccühüne mazhar olan bir çocuk dünyaya getirmiş oldu.”⁽¹⁴⁾

Cabir b. Abdullah El-Ensari şöyle diyor:

” Hz. Muhammed (s.a.a)‘e, İmam Ali (a.s)‘ın dünyaya nasıl geldiğini sordum, şöyle dedi:

“Ey Cabir! Benden sonra Hz. İsa’nın sünneti (uygulaması) üzere doğan en hayırlı çocuğun doğumunu soruyorsun. Hiç şüphesiz Allah, Beni ve Ali’yi bir nurdan yaratmıştır.”⁽¹⁵⁾

Melekûtî Sesin İşitilmesi

Kâ’be sevinçliydi ve övünüyordu çünkü Kâbe’nin oğlunun bir gün putları uzaklaştırıp Allah’a tapanları kendisine yönlendireceğini biliyordu.

Fatime bint Esed (s.a) şöyle diyor:

‘Kâbe’den dışarı çıkmak istediğim zaman bir seslenen bana şöyle seslendi:

” Ya Fatime! Oğluna Ali adını ve çünkü Allah Alliyyü’l-A’lad,’dır.

Ben kendi adımı ona verdim ve onu kendi edebimle edeplendirdim ve onu sınırsız ilmimle donattım. O, benim evimdeki putları kıracak ve evimin üzerine çıkıp ezan okuyacaktır. Ne mutlu onu sevenlere ve onun yolundan gidenlere ve onun düşmanlarının vay haline.”⁽¹⁶⁾

Fatime bint Esed (s.a)’in Dilinden Kendi Fazileti

Fatime bint Esed (s.a), çocuğu Kâbe’nin içinde dünyaya gelen ilk ve son kadındır.Öocuğunu dünyaya getirmek için mekânların en üstünü olan Allah’ın evinin içine girmiştir. Allah’ın emri ile Kâbe’nin duvarı yarılmış ve Fatime bint Esed (s.a) Kâbe’nin içine girmiş ve üç gece üç gündüz orada kalmıştır.

Orada neler gördü? Yemeği nereden geldi? Ebeler kimdi? Bunları sadece Allah biliyor. Söylenebilecek tek şey şudur:

” Fatime bint Esed (s.a)’yı davet ede Kerim ev sahibi yemeğini ve diğer bütün ihtiyaçlarını karşılamış ve Allah tarafından gönderilen hizmet edenler bu anne ve evladını ağırlamışlardır.”

Hz. Ebu Talib (a.s), Kâbe’nin dışında Kâbe güneşinindoğmasını bekliyordu, üç gün sonra Fatime bint Esed (s.a) Kâbe’den dışarı çıktı. Hz Ebu Talib (a.s), Fatime bint Esed (s.a)’yı ve çocuğunu karşılamak için koştu. Ama Fatime bint Esed (s.a)’in gözleri Hz. Ebu Talib’e iliştiği zaman şöyle dedi:

“Ben kendimden önceki kadınlardan daha üst makama çıktım; Mezahir’in kızı Asiye Allah’a, Allah’ın zorunlu haller dışında kendisine ibadet edilmesini sevmediği bir yerde Allah’a ibadet ediyordu. İmran kızı Meryem ise çocuğunu dünyaya getirdiği zaman kurumuş hurma ağacını salladı ve ondaki taze hurmayı yedi.

Ama ben Allah’ın evinin içine girdim, cennet meyvelerinden ve nimetlerinden yedim.” ⁽¹⁷⁾

İmam Ali (a.s)’ın Kâbe’de Doğuşunun Yüceliği

1-Şeyh Mufid:

“Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın, Fil yılının 30. senesinde Mekke’de Allah’ın evinde dünyaya geldi. Ondan önce ve sonra hiöbir kimse Allah’ın evinin içinde doğmamıştır ve asla doğmayacaktır. Bu olay Ulu ve Yüce Allah’ın İmam Ali (a.s)‘a verdiği değer ve saygınliktan dolayı meydana gelmiştir.” ⁽¹⁸⁾

2- İbn-i Sabbağ Maliki:

“Ali‘nin doğumu Mekke’de Allah’ın evinin içinde Recep ayının 13’ü Cuma gecesi gerçekleşmiştir. Bu olay o kadar büyüktür ki Hz. Ali (a.s)‘den önce hiçbir kimse Allah’ın evinin içinde doğmuş değildir. Ve bu, Ulu ve Yüce Allah’ın Hz. Ali’ye ve annesi Fatime bint Esed (s.a)’ya vermiş olduğu özel bir fazilettir.”⁽¹⁹⁾

3-Erbili:

“Hz. Ali (a.s) Recep ayının 13’ü cuma günü, yüce Mekke’de, Kâbe’nin içinde doğmuştur ve onun dışında hiçbir kimse Kâbe’nin içinde doğmuş değildir. Allah bu şerefi ve fazileti, sahip olduğu yüce şan makamdan dolayı ona mahsus kılmıştır.”⁽²⁰⁾

4-Şeyh Abbas Kummi:

“Bu fazilet İmam Ali (a.s)‘ın özelliklerindendir çünkü Mekke’nin bekâsının ve Mescidu’l Haram’ın konumunun şerefidir. Emirel Müminin Ali (a.s) dışında hiöbir kimse Kâbe’de doğmuş değildir. Günlerin efendisi olan Cuma gününde ve Haram ay olan Recep ayında İmamların Babası Ali (a.s) dışında kimse dünyaya gelmiş değildir.”⁽²¹⁾

Hadis Aktarıcısı

Fatime bint Esed (s.a) hadis aktarıcısıdır Peygamberimizden 46 hadis aktarmıştır. Onun hadislerinden bazı Sahih (doğru) kitaplarda yer almıştır.⁽²²⁾ Fatime bint Esed (s.a)‘dan nakledilmiş olan hadislerden birisi şöyledir:

Hz. Abdulmutalib kendisinde ölüm belirtilerini görmeye başladığı zaman bütün evlatlarını toplayıp onlara şöyle dedi:

“Benden sonra sizin hanginiz Muhammed’in sorumluluğunu üstlenecektir?”

Abdulmuttalib’in çocukları şöyle dediler:

“Muhammed bizlerden daha zeki ve bilgilidir. Ona, kendisinin bizden birisini seçmesini söyle.”

Bunun üzerine Abdulmuttalib torununa şöyle dedi:

“Deden ahiret yolculuğuna çıkmak üzeredir., senin sorumluluğunu üstlenmeleri için amca ve halalarından kimi seçiyorsun?”

Hz. Muhammed (s.a.a) amcalarına baktı ve Ebu Talib’i seçti. Hz. Abdulmuttalib (a.s), Hz Ebu Talib (a.s)’a şöyle dedi:

“Senin dindar ve emanetdar olduğunu biliyorum, benim olduğum gibi kardeşinin oğluna karşı şefkatli ol.”

Daha sonra Hz. Abdulmuttalib vefat etti ve Ebu Talib, Muhammed’i bizim eve getirdi. Ben ona hizmet ediyordum. O da bana anne diyordu.⁽²³⁾

Hz. Muhammed (s.a.a)’e Hizmet

Hz. Abdulmuttalib’in vefatından sonra Hz.Ebu Talib (a.s), babasının vasiyet ettiği gibi kardeşinin oğlunu kendi evine götürdü ve eşi Fatime bint Esed (s.a)‘ya şöyle dedi:

” Bu Aziz’in kardeşimin yadigârı olduğunu biliyorsun, benim yanımda o, canımdan ve malımdan daha değerlidir. Senden , hiç kimsenin onu rahatsız etmemesini ve ona iyi bakmanı istiyorum.”

Fatime bint Esed (s.a) gülerek şöyle dedi:

“Oğlum Muhammed’e mi benden dikkat etmemi istiyorsun? Ben Onu kendimden ve çocuklarımdan daha çok seviyorum.”⁽²⁴⁾

Fatime bint Esed (s.a) ve Peygamber’in Çocukluk Dönemindeki Mucizeler

Fatime bint Esed (s.a) şöyle diyor:

“Evimizin, birkaç hurma ağacının olduğu küçük bir bahçesi vardı. Yeni meyve vermişti. Muhammed’in yaşlarında 40 çocuk sabahları geliyor ve ağacın dibine dökülen hurmaları toplayıp yiyiyorlardı ve bazen de birbirilerinin elinden hurma kaçırıyorlardı. Muhammed’in başka bir çocuğun almak istediği hurmayı aldığını ya da başka birinin elinden kaçırdığını asla görmedim. Ben ve hizmetçi çocuklardan önce bahçeye gidiyorduk ve Muhammed için birkaç yane hurma topluyorduk.

Bir gün O’na hurma toplamayı unutmuştuk. Muhammed geldiği zaman ben, utancımdan kendimi uykuya vurdum ve kolumla da yüzümü kapattım. Geri dönüp bahçeye gitti ama hurma bulamadı. Hizmetçi şöyle dedi:

“Sana hurma toplamayı unutmuşuz.”

Muhammed bahçeye geri döndü, ağaca işaret etti ve ağaç meyvesini Muhammed’in elinin ulaşacağı mesafeye kadar aşağı eğildi; O, ağacın dalından biraz hurma yedi ve sonra dal eski haline geri döndü.”⁽²⁵⁾

Gördüğüm bu mucize beni korkuya düşürmüştü, Ebu Talib’in yanına gittim ve olayı anlattım, Ebu Talib (a.s), şöyle dedi:

“Sakin ol ve bu olayı başka yerlerde anlatma. Bir rüya görmüş olabilirsin.”

Şöyle dedim:

“Hayır, Allah’a yemin olsun ki uyanıktım ve gözlerimle gördüm. Bu düşüncemin beni Muhammed’e bağlamasını Allah’tan diliyorum. O’na yaptığım hizmet karşılığında bana müjde verilmiştir. Ve Ben Oyüce zatın hizmetinde olmakla kurtuluşa ereceğim.“⁽²⁶⁾

İslam ve Hicretin Öncüleri

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle dedi:

“Resulullah (s.a.a)‘in Peygamber seçildiği zaman ilk başta arap adasında çok az kimse davetini kabul etmişti, bunlar İslam’da öncüler olarak meşhurdurlar.”

Şeyh Abbas Kummi şöyle yazmıştır:

” Fatime bint Esed (s.a), İslam’da öncülerdendir ve 10 kişiden sonra İsalm’ı seçen 11. kişidir. Hz. Muhammed (s.a.a) ona saygı gösteriyor ve Anne diye hitap ediyordu.”⁽²⁷⁾

İbn-i Ebi’l Hadid şöyle diyor:

” Fatime bint Esed (s.a) İslam’ı seçen 11. kişi ve Hz. Hatice (s.a)’den sonra Hz. Muhammed (s.a.a)‘e biat eden ilk kadındır.”⁽²⁸⁾

Zübeyr şöyle diyor:

“Hz. Peygamber’e ilk biat eden kadın Fatime bint Esed (s.a)‘dir.

“Ey Peygamber! Mümin kadınlar, Allah’a hiç bir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, zinadan oluşan çocukları yalan olarak kocalarına isnad etmemek ve iyi işlerde sana karşı gelmemek hususunda sana biat etmeye geldikleri zaman oların biatini kabul et….”⁽²⁹⁾ ayeti indiği ve kadınları biat izni verildiği zaman Peygamber (s.a.a), kadınları biate çağırdı ve Fatime bint Esed (s.a) biat eden ilk kadındı.⁽³⁰⁾

Resulullah (s.a.a) Mekke’den Yesrib’e hicret etmesinden sonra bazı müslümanlar Mekkedeki yaşamlarını bırakıp bütün zorlukları ile birlikte Hicret hayatını seçtiler. Allah, ilk hicret edenleri şöyle müjdelemektedir:

“Öne geçen ilk Muhacirler ve Ensar ile onlara güzellik ile tabii olanlar var ya, işte Allah onlardan razı olmuştur. Onlarda Allah’tan razı olmuşlardır. Allah Ebedi kalacakları, zemininden ırmaklar akan Cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük kurtuluştur.”⁽³¹⁾

Fatime bint Esed (s.a), Oğlu Emirel Müminin İmam Ali (a.s) ile birlikte Medine’ye giden ilk Muhacirlerdendir. (Hicret edenlerdendir.)

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle dedi:

” Esedin kızı ve Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın annesi Fatıma, Mekke’den Medine’ye, Hz. Peygamber (s.a.a)’e giden ilkmkadınlardan birisidir. İnsanların arasında kalbi Hz. Peygamber (s.a.a) için en çok yanan o idi. ⁽³²⁾

Evet, yukarıdaki ayette buyrulduğu gibi Fatime bint Esed (s.a), Allah’ın kendisinden, kendisinin de Allah’tan razı olduğu ve Cennet bahçelerinde sonsuz İlâhî nimetler ile rızıklanan kimselerdendir. Bu yüce Hanımefendinin ziyaretnamesinde de ebedi cennet vaadi vardır:

“Cenneti senin için ebedi kalacağın ev ve konaklama yeri karar kıldı.”⁽³³⁾

Alimlerin Dilinden Hz. Fatime bint Esed (s.a)

1- İbn-i Sebbağ Maliki:

” Fatime bint Esed (s.a) İslam’ı seçti ve hicret etti, immana bürünen ilklerden ve Hz. Peygamber (s.a.a) anne gibi idi. Vefat ettiği zaman Hz. Peygamber (s.a.a) kendi gömleği ile kefenledi, elleri ile mezarının toprağını boşalttı ve Fatıma’nın kabrine yatıp ona dua etti.”⁽³⁴⁾

2-Ahmed b. Hanbel:

” Fatime bint Esed (s.a) Peygamber’e iman etti. Peygamber (s.a.a) onu ziyaret edip evinde uyuyordu. Fatime bint Esed (s.a) dünyadan ayrıldığı zaman Peygamber (s.a.a), gömleğini üstünden çıkarıp onunla Fatime bint Esed (s.a)’yı kefenledi.”⁽³⁵⁾

3- Şeyh Mufid:

“Haşim oğlu Esed’in kızı Fatime (s.a) şefkatli bir anne gibi Resulullah(s.a.a)’in bakımını yapıyordu ve onu kendi gözetimi altında koruyup kolluyordu. Resulullah (s.a.a) onun yapmış olduğu hizmetleri herzaman takdir ediyordu. Fatime bint Esed (s.a), Yüce Medine’ye hicret eden ilk grup müminlerden ve taraftarlardan en önemlisi idi. Fatime bint Esed (s.a) vefat ettiği zaman Hz. Muhammed (s.a.a) onu kendi gömleği ile kefenledi. Hz. Muhammed (s.a.a) ona böyle saygı gösterip ve böylesine büyük fazilete mahzar onun, Allah katındaki kesin makamından ve yerinden dolayı idi.“⁽³⁶⁾

4- İbn-i Sa’d:

” Fatime bint Esed (s.a) İslam’ı seçti. Mümin bir kadındı ve Hz. Peygamber (s.a.a) onu ziyaret edip evinde uyuyordu.”⁽³⁷⁾

5-Erbili:

“Emir-el Müminin Ali (a.s)’ın annesi Fatime bint Esed (s.a) , Resulullah’ın (s.a.a) annesi gibi idi. Hz. Muhammed (s.a.a)‘i kendi evinde büyüttü ve Hz. Muhammed (s.a.a)‘e ilk iman edip Medine’ye hicret edenlerden idi.Hz. Muhammed (s.a.a)kabri haşerelerden korunsun diye onu gömleği ile kefenledi ve kabrin sıkmasından güvende olması içinde kabrine uzanıp yattı.” ⁽³⁸⁾

6- İbn-i Cuzi:

” Fatime bint Esed (s.a) Mekke’den Medine’ye yürüyerek gicret eden ilk kadındır. Hz. Peygamber (s.a.a)’e biat eden ilk kadındır. Hâşimî bir Halife doğuran ilk kadındır. Emirel Müminin Ali (a.s)’ın dışında baba ve annesi hâşimî olan bir başka halife yoktur.”⁽³⁹⁾,

Fatime bint Esed (s.a)‘in Kabir Korkusu ve Ağlaması

Mümin olmanın belirtilerinden biri dünyayı kalpten çıkarmak , sürekli ölüm ve ahireti düşünmek ve ahiret için kendisine erzak hazırlamaktır.

İmam Ali (a.s) şöyle diyor:

“Ölümü, Kabirden çıkarılacağınız Ulu ve Yüce Allah’ın karşısına götürüleceğiniz günü çok hatırlayın ki Dünya zorlukları sizin için kolaylaşmış olsun.”⁽⁴⁰⁾

Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın annesi Fatime bint Esed (s.a), kabir ve kıyamet korkusundan feryat ediyordu.

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle diyor:

“Fatime, Resulullah (s.a.a)’in “İnsanlar kıyamet günü çıplak haşrolacaklar.” buyurduğunu duyduğu zaman feryat etti ve şöyle dedi:

“Vay olsun o gündeki rezilliğe!”

Resulullah (s.a.a) kabir sıkması hakkında konuştuğunu işittiği zaman feryat ve figanı yükseldi, uzun uzun ağladıktan sonra şöyle dedi:

Vay olsun o gündeki güçsüzşüğe!”

Resulullah (s.a.a) ona şöyle dedi:

Allah’tan sana kâfi olmasını ve kabir sıkmasında seni rahat tutmasını dileyeceğim.”⁽⁴¹⁾

İmanı çok olan kimsenin kabir ve kıyamet korkusu da çok olur. Fatıma bint Esed (s.a), kabir ve kıyametten çok korkan hanımlardan birisi idi.

Fatime bint Esed (s.a)‘in Vasiyyeti

Fatime bint Esed (s.a) 60 ya da 65 yıllık iftihar dolu hayatında Hz. peygamber (s.a.a)’i ve İmam Ali (a.s)’ı büyütmüştür. Hz. Fatime hasta yatağına düşmüştü.

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle diyor:

“Haşim’in oğlu Esed kızı Fatime, Peygamber’imize vasiyyet etti ve Hz. Peygamber’de onu kabul etti.

Hz. Fatime şöyle dedi:

“Ya Resulullah! Bu köleyi azad (özgür) etmek istiyorum.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Hayırlı ve güzel bir iş yapıyorsun, öok yakın bir zaman da bunun mükafatını alacaksın.⁽⁴²⁾

Hz. Fatime’nin oğlu İmam Ali (a.s) olmasına rağmen Hz. Peygamber (s.a.a)’e vasiyyet etmesi onun Hz. Peygamber (s.a.a)’e olan köklü inanç ve imanını göstermektedir.”

Fatime bint Esed (s.a)‘in Vefatı ve Hz. Peygamber’in Ağlaması

Fatime bint Esed (s.a), bereket ve iftihar dolu bir yaşamın sonunda hasta yatağına düşmüştü. İbn-i Esir’in nakline göre: “Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın değerli annesi Medine’de İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatime-tül Zehra (s.a)‘in evliliğinden sonra vefat etmiştir. Buna Hicret’in 3. ya da 4. yılında vefat etmiştir.⁽⁴³⁾

Fatime bint Esed (s.a)‘in acı ve gam dolu ayrılık anında değerli oğlu Emirel Müminin Ali (a.s), annesinin yatağının yanında idi. Emirel Müminin İmam Ali (a.s), vefalı ve fedakâr annesinin vefatından sonra acı haberi vermek için Resulullah (s.a.a)’in yanına gitti. Annesini yitirmesinin acısı onu öyle bir etki haline almıştı ki yüksek sesle şöyle dedi:

“Allah’tan geldik ve Ona geri döndürüleceğiz.”

Resulullah (s.a.a), İmam Ali (a.s)’a şöyle dedi:

“Ne oldu Ali?”

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Annem vefat etti Ya Resulullah!“

Resulullah (s.a.a)Hz. Muhammed (s.a.a) şöyle dedi:

“Allah’a yemin olsun ki o, benim de Annemdi.”

Sonra Hz. Muhammed (s.a.a):

“Vah Annem!” diyerek yüksek sesle ağlamaya başladı.“ ⁽⁴⁴⁾

Araplar zor ve büyük musibetkerde Vah Annem! demektedirler. Hz. Muhammed (s.a.a)‘de Fatime bint Esed (s.a)‘ın vefatının kendisi için çok ağır ve acı olduğunu göstermek için böyle yapmıştır.

Resulullah (s.a.a), Fatime bint Esed (s.a)‘İn naaşının yanına geldi ve şöyle dedi:

“Anne! Allah sana rahnet etsin. Bana karşı şefkatli bir anne idin. Kendin aç kalıyordun ama beni doyuruyordun. Sen çıplak kalıyordun beni giydiriyordun. Güzel yemekleri yemeyip bana yediriyordun. Senin bunları yapmaktaki maksadın Allah’ın rızasını kazanmak ve ahiret mükâfatına ulaşmaktı.”⁽⁴⁵⁾

Fatime bint Esed (s.a)‘in Cenazesine Meleklerin Katılması

Resulullah (s.a.a) ve ashabı Fatime bint Esed (s.a) ‘nın cenazesini yıkayıp kefenledikten sonra (mezarlığa) taşıdılar. Resulullah (s.a.a), Fatime bint Esed (s.a)‘nın cenazesini yalın ayak taşıyordu. Bir adım atıyor, ikinci adımını yavaş atıyordu ve Resulullah (s.a.a)’in adımlarını atması etrafındakileri şaşırtmıştı. Sebebini öğrenmek istediklerinde şöyle dedi:

” Fatime bint Esed (s.a)‘in cenazesini taşırken adımlarımı yavaş atmamın sebebi, Fatime’nin cenazesini taşıyan meleklerin çokluğu idi.”⁽⁴⁶⁾

İlk Cenaze Namazının Kılınması

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle dedi:

“Resulullah (s.a.a), Fatime bint Esed (s.a)‘in defin ve kefen işlerine şahsen katılmıştı, şöyle dedi:

“Bazı şeyleri yaptığımı gördüğünüz zaman onları yapmadan önce bana neden yaptığımı sorun.”⁽⁴⁷⁾

Resulullah (s.a.a), Fatime bint Esed (s.a)‘in cenazesinde başkaları için yapılması caiz olmayan birtakım işler yapıyordu ve insanların hataya düşmemeleri için bu emsalsiz işlerinin nedenlerini sormalarını istemişti.

Resulullah(s.a.a)’in, Fatime bint Esed (s.a) için yapmış olduğu benzeri olmayan işlerden birisi cenaze namazı kılması idi. İslam Din’inde müslümanın cenazesine 5 tekbir ile namaz kılınırken Resulullah (s.a.a) Fatime bint Esed (s.a)‘in cenazesine 70 tekbir ile namaz kıldı.

Ashab bunun sebebini sordukları zaman şöyle dedi:

” Fatime bint Esed (s.a)‘ya 70 tekbir ile namaz kılmamın sebebi 70 saf meleğin Fatime bint Esed (s.a)‘in cenazesine namaz kılmalarıdır.⁽⁴⁸⁾

İslam’ın bu büyük hanımefendisinin cenazesine meleklerin katılması onun Allah katındaki makamının yüceliğini göstermektedir.⁽⁴⁹⁾

Mustedreku’l Sahihayn’da şöyle denilmektedir:

“Resulullah (s.a.a) Fatime bint Esed (s.a)‘in cenaze namazını 70 tekbir ile kıldıkları zaman Ömer ayağa kalkıp şöyle dedi: “Ya Resulullah! Neden bu Hanım’ın cenaze namazını 70 tekbir ile kıldınız, oysa bundan önceki cenazelere bunu yapmıyordunuz?”

Resulullah (s.a.a), Ömer’e cevaben şöyle dedi:

“Bu Hanım bana anne yerinde idi ve Cebrail, Allah tarafından onun Cennet ehli olduğunu ve Ulu ve Yüce Allah’ın onun cenazesine 70.000 meleğin katılmasını emrettiğinin haberini bana verdi.”⁽⁵⁰⁾

Fatime bint Esed (s.a)‘in Defnedilmesi

Resulullah (s.a.a); Usame b. Zeyd, Ebu Eyyub El-Ensari, Ömer ve bir hizmetkâra Fatime bint Esed (s.a) için mezar kazmalarını emretti. Sanduka yerine geldikleri zaman kendisi mezara indi. Mezarın geri kalan kısmını kazıp elleri ile toprağı dışarı çıkardılar. Kabir hazır hâle gelincede İmam Ali(a.s) ile birlikte Fatime bint Esed (s.a)‘in naaşını mezara yerleştirdiler. Defin işleri tamamlandıktan sonra şöyle dedi:

“Ya Fatime! Benim, Muhammed (s.a.a)… İnsanların Efendisiyim ama övünmüyorum.

Melekler sana :

“Rabbin Kimdir?”

diye sordukları zaman, de ki:

“Eşi olmayan, Allah’tır.”

Sonra şöyle de:

“Muhammed Peygamberimdir,

İslam Dinimdir,

Kur’an Kitabım’dır ve

Oğlum, Ebu Talib oğlu Ali İmam’ımdır.”

Sonra mezra toprak atıp kapattı daha sonra sağ elini sol eline vurup hareket ettiridi ve şöyle dedi:

“Allah’a yemin olsun ki Fatime elimin sesini işitti.”⁽⁵¹⁾

Resulullah’ın (s.a.a) Fatime’ye Duası

Resulullah (s.a.a) Fatime bint Esed (s.a)‘in defin işlemlerini yapıp tamamladıktan ve İnsanlar’ın dağılmasından sonra Fatime’ye şöyle dua etti:

“Allah’ım! Peygamber’in Muhammed’in ve benden önceki diğer Peygamberlerinin hürmetine Annem Fatime’yi bağışla, Hüccetini ona telkin eyle ve ahiret evini genişlet. Sen Merhametlilerin en Merhametlisisin”⁽⁵²⁾

Resulullah (s.a.a) Fatime bint Esed (s.a)‘in defnedilmesinden sonra şöyle dedi:

“Canım elinde olan Allah’a and olsun ki, kabirden çıkmadan önce Nur’dan 2 ışığın başının üstünde, 2 Nur ışığın önünde, 2 Nur ışığın ayaklarının yanında olduğunu ve kıyamete kadar kendisine mağfiret dilemeleri için kabrinde 2 Meleğin görevlendirildiğini gördüm. Melekler ufkunu dolmuşlardı. Cennet’in kapısını Fatime için açtılar. Onun ruhu, Reyhan’ın ve Cennet nimetlerinin içindedir ve Kabri Cennet bahçelerinden bir bahçedir.”⁽⁵³⁾

HZ. FATİME’YE ÖZEL ZİYARET DUASI

Seyyid b. Tavus “Misbahu’z-Zair” kitabında Fatıme bint Esed (s.a) için özel bir ziyaretname nakletmiştir. Masum olmayan kişiler için ziyaretnamenin olması o kişinin Âlimlerin yanında ki makamının yücelik ve celalini göstermektedir. Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın değerli annesinin fazilet ve üstünlüğünün derecesini daha fazla anlayabilmek için burada onun ziyaretnamesinin Türkçe Tercümesine yer vereceğiz:

“Selam olsun Allah’ın Peygamber’ine,

Salam olsun Allah’ın Resul’üne,

Selam olsun Peygamberlerin Efendisine,

Salam olsun ilklerin Efendisine,

SelamOlsun sonların Efendisine,

Selam-olsun Allah’ın, seçilmesini dünya ve dünya ehli için rahmet kıldığı kimseye. Ey Hak Peygamber! Allah’ın selam, rahnet ve bereketi sana olsun.

Salam Olsun Hâşim soyundan Esed kızı Fatime’ye.

Selam olsun sana Ey Allah’ın beğendiği ve doğru sözlü olan!

Selam Olsun sana Ey makam, takva ve taharet sahibi!

Salam–olsun sana Ey Keramet, rıza ve teslim makamının sahibi.

Selam olsun sana Ey Peygamberlerin sonuncusu Muhammed Mustafa’nın işleri ve sorumluluğunu üstlenmiş olan.

Ey Vasi’lerin Efendisi Müminlerin Emiri Ali’nin annesi Selam olsun sana.

Selam olsun sana Ey Allah’ın Resulü’ne tam bir sevgi ve şefkat içinde olan!

Salam olsun sana Ey Allah’ın Veli’sinin ve Hakk’ın Emin’inin yetiştirilmesinin (sorumluluğu) kendisine verilmiş hanım.

Selam olsun senin pak cismine ve canına.

Selam-olsun sana ve pâk oğluna (İmam Ali’ye).

Şehadet ediyorum ki sen, (Allah’ın Elçisine ve Vasi’sine) sorumluluğunu hakkıyka yaptın, emaneti kâmil olarak eda ettin, Allah’ın rızasını kazanmak için çalışıp savaştın, Allah’ın elçisin korumak için sonsuz çaba harcadın.Bunları yaparken de onun Peygamber olduğunu biliyordun, Onun doğruluğuna ve Peygamberliğine iman etmiştin, Vücudundaki kâmil nimeti görüyordun, Onun işlerini yapıyordun. Peygamber’e karşı çok şefkatli ve merhametliydin, Ona hizmet etmeye her zaman hazırdın, Onun istek ve arzularını herşeyin önünde tutuyordun.

Şehadet ediyorum ki Sen, iman ile ve dinlerin en yücesinde (İSLAM) olarak dünyadan ayrıldın. Allah’tan razıydın, her çirkinlik ve pislikten uzak ve tertemizdin. Allah da senden razı idi, Seni razı etti Â’lâ Cennetini senin evin kıldı.

Allahım! Muhammed ve Ehl-iBeytine selam eyle, Bana Esed kızı Fatime’nin ziyaretinden dolayı mükâfat ver, sevgisinde daim eyle, Onun ile ve tertemiz evlatları ile (Müminler’in Emiri İmam Ali (a.s) ve evlatları) haşr eyle. Onun soyundan olan İmam’ların şefaatinden mahrum eyleme.

Sen Merhametlilerin en Merhametlisisin.

Allahım! Bu büyük hanım efendininbüyüklüğü ve makamının hakkı hürmetine beni, anne ve babamı ve bütün iman ehli erkek ve kadınları bağışla ve affeyle.

Bizleri dünyada sevap ve hayır, ahirette de sevap ve hayır inayet eyle, Bizleri Kerem ve rahmetinle Cehennem ateşinden uzak eyle. “⁽⁵⁴⁾

KAYNAKÇA

Kaynakça 1/20

1. Mecmau’l Zevaid ve Menbau’l Fevaid c.9 s.100
2. Keşful Ğumme c.1 s.64, El İhticac c.2 s.373, Celau’l Uyun s.28
3. Şerh-i Nehcül Belağe, İbn Ebil Hadid c.1 s.4
4. Biharu’l Envar c.22 s.261, Fatime bint Esed s.9
5. Esedu’l Ğabe c.5 s.517
6. Keşful Ğumme c.1 s.64, El-İhticac c.2 s.373, Cela’ul Ayan s.28
7. Biharu’l Envar c.35 s.98,
8. Fatime bint Esed s.31
9. İsbat’ul Vasiyyet s.246
10. Nuru’l Ebsar s.76
11. Delail’ul İmamet s.59, Biharu’l Envar c.15 s.7,
12. İlelu’ş Şerai s.129, Fusulu’l Muhimme s.30, İrşadu’l Kulub c.2 s.211, İ’lamu’l Vera s.153
13. Keşful Ğumme c.1 s.60
14. Riyahenu’ş Şeraiat c.3 s.6
15. Biharu’l Envar c.35 s.10
16. İlelu’ş Şerai s.130, Emâli s.706, Beşaretu’l Mustafa s.7
17. Emâli Saduk s.132, Keşful Ğumme c.1 s.60, Biharu’l Envar c.35 s.8, Zindegi Fatime bint Esed s.65
18. İrşadu Mufid s.8
19. El Fusulu’l Muhimme s.30
20. Keşful Ğumme c.1 s.81

Kaynakça 21/54

21. Muntahal Amal c.1 s.274
22. İ’lamu’n Nisa c.2 s.137
23. Tarih-i Yakubi c.2 s.7 El Herayicu vel Cerayih s.110, Biharu’l Envar c.35 s.83
24. Biharu’l Envar c.15 s.383 , Menakıb-u Âl-i Ebi Talib s.210
25. Biharu’l Envar c.35 s.83, El Adadu’l Kaviyye s.127
26. El Herayicu vel Cerayih s.110, İsbat’ul Vasiyyet s.244
27. Sefinetu’l Bihar c.7, Fatıma Maddesi
28. Şerh-i Nehcül Belağe, İbn-i Ebi’l Hadid c.1 s.5
29. Mümtehine Suresi/12.Ayet
30. Keşful Ğumme c.1 s.89, Biharu’l Envar c.36 s.122
31. Tevbe Suresi/100. Ayet
32. Usul-u Kâfi c.2 s.466
33. Mefatihul Cinan
34. El Fusulu’l Muhimme s.31
35. Mesail’ul İmamu’l Ahmed s.228
36. İrşadu Mufid s.8
37. Et Tabakatu’l Kubra c.8 s.222
38. Keşful Ğumme c.1 s.59
39. Haşiyetu Fusulu’l Muhimme s.31
40. Sefinetu’l Bihar c.8 s.119
41. Usul-u Kâfi c.2 s.466
42. Deaimu’l İslam c.2 s.361, Vesailu’ş Şia c.19 s.374
43. Esedu’l Ğabe c.5 s.417
44. Biharu’l Envar c.35 s.51
45. Emâli s.317, Beşaretu’l Mustafa s.241
46. Besairu’d Deracat s.287, Biharu’l Envar c.35 s.18
47. Biharu’l Envar c.6 s.241, Usul-u Kâfi c.2 s.467
48. Usul-u Kâfi c.2 s.467
49. Biharu’l Envar c.35 s.70
50. Müstedreku Sahihayn c.3 s.108
51. Emâli Saduk s.317, El Fusulu’l Muhimme s.131, Keşf-u’l Yakin s.193
52. Biharu’l Envar c.35 s.179, Fusulu’l Muhimme s.31, Maktelu’l Huseyn s.65
53. Maktelu’l Huseyn s.62, El Herayicu vel Cerayih s.71, Emâli Saduk s.315
54. Mefatihul Cinan

Fatime bint Esed (s.a) yazısı ilk önce İmam Mehdi(a.s) Yarenleri Derneği üzerinde ortaya çıktı.

Hz Fatıma Zehra (s.a) masumluk makamına sahih ve iki masumun annesi olan melekûtî bir annedir.

İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s)‘ın anneleri Hz. Fatıma Zehra (s.a) fıtri (doğuştan) yetenekli ve çok çalışması ile elde etmiş olduğu maneviyat ve Îlahi rızalık basamaklarını bir bir yükseldiği sayısız faziletlere ve üstünlüklere sahiptir.

Ümmü Ebiha Babasının Annesi

Hz. Fatıma Zehra (s.a) babasının vefalı arkadaşı ve yardımcısı idi. Öyle ki Hz. Peygamber (s.a.a) kendisine Ümmü Ebiha Babasının Annesi lakabını vermiştir.

Bu büyük hanımefendinin makam ve fazileti o kadar yücedir ki kalem, onların tamamını yazmaktan acizdir. Onun faziletinin yüceliği hakkında şu yeterlidir: “Allah bütün Peygamberlerinin soyunu kendilerinden karar kılarken Son Peygamber Hz. Muhammed (s.a.a) Mustafa’nın soyunu İmam Ali (a.s) ve Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın evlatlarından karar kılmıştır.

Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın pak eteğinde din düşmanlarına karşı göstermiş oldukları unutulmaz yiğitlik ve kahramanlıklara sahip evlatlar yetiştirmiştir. Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın kısa ama bereketli hayatının her evresi en yüce zirvelerle doludur. Hz. Fatıma Zehra (s.a) kocası için iyi bir eş ve çocukları için iyi bir anne idi. Çocuk eğitiminde her annenin öncüsüdür.

Hz. Fatıma Zehra (s.a), bereketli hayatında her türlü şatafattan uzak duruyor ve hatta savaş ganimetlerinin her taraftan yağdığı ve müslümanların mâli açıdan durumlarının iyileştiği dönemde dahi yaşamını en asgari imkânlarla sürdürüyordu.

Müslüman kadınların sevgi, muhabbet, fedakârlık ve maneviyat meşalelerini nasıl yakacaklarını Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın Mektebinde öğrenmeleri gerekir. Hz. Fatıma Zehra (s.a)’yı örnekalarak iman ve iffet silahını kuşanıp Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın vermiş olduğu nurdan meşaleler ile fesadın kökünü yakmaları gerekir.

Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın Doğumu

Hz. Fatıma Zehra (s.a) Mekke’de vahyin indiği mübarek ve nuranî bir evde dünyaya geldi. Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın dünyaya gelmiş olduğu ev özel bir yüceliğe ve maneviyata sahip bir ev idi.⁽¹⁾ Doğum olayını okumak için buraya tıklayınız. (Hz. Hatice’nin sırdaşı bölümünden itibarendir.) Hz. Fatıma Zehra (s.a), Hz. Muhammed (s.a.a) ve Hz. Hatice (s.a)’in en küçük ve son çocukları idi. Ve Hz. Peygamber (s.a.a) onu sahip olduğu özelliklerinden dolayı diğer çocuklarından daha fazla seviyordu. ⁽²⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a) Cemadiyes Sani ayının 20’sinde dünyaya geldi. Bu konuda fazla ihtiaf olmasa da doğum yılında ihtilaf vardır. Şöyle ki:

1- Kuleyni,⁽³⁾ İbn-i Ceriri Teberi,⁽⁴⁾ Tabersi,⁽⁵⁾ Meclisi,⁽⁶⁾ İbn-i Şehrâşub,⁽⁷⁾ ve Seyyid Muhsin Emin⁽⁸⁾ gibi Birçok Ehl-i Beyt alimine göre:

Hz. Fatıma Zehra (s.a) Bi’set’in 5. Yılında dünyaya gelmiştir.

2- Şeyh Tusi “Hadaiku’d Riyad” ⁽⁹⁾ ve “Misbahul Müctehid” de olduğu gibi bir grub Ehl-i Beyt alimi ise:

Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın Bi’set’in 2. yılında doğduğuna inanmaktadırlar. ⁽¹⁰⁾

3- Taberi, Ebul Fereç İfsehani ve Ahmed b. Hanbel gibi bir grup Ehl-i Sünnet alimi ise:

Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nin Bi’set’ten 5 yıl önce doğduğunu söylemişlerdir.⁽¹¹⁾

4-Başka bir grup Ehl-i Sünnet alimi ise:

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Peygamber (s.a.a)’in 40 yaşında iken yani Bi’set’in 1. yılında doğduğunu söylemişlerdir.⁽¹²⁾

Ad, Künye ve Lakaplar

Adı:

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın birçok adı vardır, onların bir kısmını Ulu ve Yüce Allah, bir kısmını ise Allah’ın seçmiş oldukları vermiştir.

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle buyuruyor:

” Fatıma (s.a)’nın Allah katında 9 adı vardır:

1-Fatıma,

2-Sıddıka,

3-Mübâreke,

4-Tâhire,

5-Zekiyye,

6-Râziye,

7-Merziyye,

8-Muhaddise,

9-Zehra.

Bütün kötülüklerden uzak tutulduğu için ona Fatıma adı verilmiştir ve eğer Emirel Müminin İmam Ali (a.s) olmasaydı, onun şanında (ona denk) birisi olmayacaktı.”⁽¹³⁾

Meclisi, bu hadisin tefsirinde şöyle diyor:

” “Sıddıka” Masumluk,

“Mübâreke” ilimde, fazilette, kemâlatta, mucizelerde ve kerim evlat sahibi olmakta bereket sahibi olmak,

“Tâhire” noksan sıfatlardan uzak olmak,

“Zekiyye” kemal ve hayırda zirve yapmak,

“Râziye” Hakkın kazasına razı olmak,

“Merziyye” Allahın ve Allah dostlarının beğendiği,

“Muhaddese” Meleklerin kendisi ile konuştuğu kimse,

“Zehra” Zahiri ve manevi yönden nur ile nurlanmak demektir.⁽¹⁴⁾

Künyeleri:

Hadisçiler ve Tarihçiler Hz. Fatıma Zehra (s.a) için şu künyeleri zikredilmişlerdir:

“Ümmül Eimmeh İmamların Annesi,

Ümmü Ebiha Babasının Annesi,

Ümmül Hesen Hesen’in Annesi, Ümmül Huseyn Huseyn’in Annesi, Ümmül Muhsin Muhsin’in Annesi“⁽¹⁵⁾

Lakapları:

Eski büyüklerin (alimlerin) eserlerinde Hz Fatıma Zehra (s.a) için şu lakaplar yazılmıştır:

• Hessan
• Hura
• Azra
• Mansura
• Nuriye
• Betül
• Âlime
• Hâkime
• Nakiye
• Halime
• Takiyye
• Seyyide
• Muzdehituş-Şehide
• Munisetu’l-Haticetü’l-Kübra⁽¹⁶⁾

Bu lakap ve künyelerden herbiri Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın yücelik ve büyüklüğünü göstermektedir.”

Çocukluk ve Gençlik dönemi

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın, Hz. Peygamber (s.a.a)’e düşman tehditlerinin ve baskılarının altında ve O Hazretin yarenlerinin baskı ve işkence altında olduğu bir dönemde başladı. ⁽¹⁷⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a) çocukluk döneminin üç yılında Yüce Babasının aile ve yarenlerinin Şib’i⁽¹⁸⁾ Ebi Talib‘teki kuşatmada olmalarına şahid olmuşlardı.⁽¹⁹⁾ Açlığın bütün takatini aldığı bir gün Hz. Fatıma Zehra (s.a), rengi solmuş bir halde Babasının yanına geldi ve şöyle dedi:

“Baba açım. Hz. Resulullah (s.a.a) mübarek elini sevgili kızının göğsüne koydu ve yüzünü gökyüzüne kaldırarak şöyle dedi:

“Ey açları doyuran ve alçakları zelil eden Allah! Kızım Fatıma’yı aç koyma.”

İmran b. Hasin şöyle diyor: “Fatıma’nın yüzündeki sararma gitti ve yüzü gül gibi açtı.”⁽²⁰⁾

Sonunda Kureyş’in alçak komplosu ve Şib’i Ebi Talibteki kuşatma dönemi sona erdi. Hz. Peygamber (s.a.a) ve yarenleri evlerine döndüler. Hz. Fatıma 5 yaşına basmıştı ve özgürlüğün candan kokusunu koklamak istiyor ama Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın güzel günleri fazla sürmedi ve annesi dünyadan ayrıldı.⁽²¹⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a), Hz. Hatice (s.a)‘in vefatından sonra hergün müşriklerin Yüce Babasının başına getirdiği yeni acı ve elim bir olaya şahit oluyordu.

Hz. Fatıma Zehra (s.a), bir gün müşriklerin Mescid’ul Haramda oturup Hz. Peygamber’i (s.a.a) öldürme planı yaptıklarını görünce ağlayarak eve döndü ve babasına düşmanların komplosunu haber verdi.⁽²²⁾

İbn-i Mesud şöyle diyor: “Resulullah (s.a.a) bir gün Mescidu’l Haram’da namaz ikâme ediyordu. Ebu Cehil ve yarenleride ona bakıyorlardı. Aralarından biri kalkıp yeni kesilmiş olan devenin işkembesini aldı ve Hz. Peygamber (s.a.a) secdeye gittiği zaman sırtına koydu. Diğerleri de Hz. Peygamber (s.a.a) ile alay etmeye başladılar. Ben bu durumu gözlerimle görüyordum ama ileri gidip deve işkembesini onun sırtından almaya cesaretim yoktu. Hz. Fatıma Zehra (s.a) bu durumdan haberdar olunca çok üzgün bir halde Mescidu’l Harama geldi. İşkembeyi Resulullah’ın (s.a.a) sırtından aldı ve ihaneti yapanları kınadı.⁽²³⁾“

Hz Fatıma Zehra (s.a)’in İstenilmesi ve Tarihi

Hz Fatıma Zehra (s.a)’in Evlilik Tarihi:

İmam Ali (a.s) ile Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın mübarek evliliklerinin tarihi hususunda tarihçilerarasında ihtilaf mevcuttur. Bazıları bu kutsal bağın Hicret’in 1. yılında olduğunu söylerken⁽²⁴⁾ bazıları ise Hicretin 2. yılının Zilhicce ayında olduğunu söylemişlerdir.⁽²⁵⁾

Seyyid Muhsin Emin bu hususta şöyle demiştir: “Bazı kimseler Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evliliğinin Hicret’in 2. yılında, bazıları ise 3. yılında olduğunu söylemişlerdir. Ama Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın Bi’set’in 5. yılında doğduğunu kabul edecek olursak Mekke’de Babası ile beraber yaşamış olmaktadır. Resulullah (s.a.a)’in hicretinden sonra Hz. Fatıma Zehra (s.a)’da Medine’ye hareket etti ve Medine’de bir yıl kaldıktan sonra İmam Ali (a.s) ile evlilik akitleri okundu.⁽²⁶⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a) evlilik yaşına geldiği zaman sahip olduğu fazilet, kemal ve babasının yanındaki konumundan dolayı Resulullah (s.a.a)’in ashabından bazıları o hanımefendiyi Hz. Peygamber’den (s.a.a) istediler ama Hz. Peygamber (s.a.a) onların damadı olmasını kabul etmedi.

Hz Fatıma Zehra (s.a)’in İstenilmesi:

Abdurrahman b. Avf, Hz. Fatıma Zehra (s.a) istemek için Hz. Resulullah’ın (s.a.a) huzuruna geldi ve şöyle dedi: “Ya Resulullah! Eğer Fatıma’yı benimle evlendirecek olursan yolunda çok mal harcarım ve kendisine büyük bir mihir veririm”.

Bu söz Hz. Peygamber (s.a.a)’i çok kızdırmıştı ve şöyle dedi:

“Para ile beni bu evliliğe zorlamak mı istiyorsun?⁽²⁷⁾“

Enes b. Malik şöyle diyor: ” İmam Ali (a.s)’dan önce Ömer ve EbuBekir de Hz Fatıma Zehra (s.a)’yı Hz. Peygamber’den (s.a.a)’den istediler ama Hz. Peygamber (s.a.a)Hz. Muhammed (s.a.a) onlara olumsuz cevap vererek şöyle dedi:

“Allah’ın emrini bekliyorum.⁽²⁸⁾“

Ebubekir, Ömer ve Sa’d b. Muaz, İmam Ali (a.s)’ın yanına gidip , Hz Fatıma Zehra (s.a)’yı Hz. Peygamber’den (s.a.a) istemesini önerdiler. İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Ben de bu kavuşmayı arzuluyorum.⁽²⁹⁾“

Emirel Müminin İmam Ali (a.s) şöyle diyor:

“ Hz Fatıma Zehra (s.a) ile evlenmek istiyordum ama bu konuyu Hz. Peygamber’e (s.a.a)’e açmaktan utanıyordum. Gece gündüz bunu düşünüyordum, nihayet birgün Resulullah’ın (s.a.a) huzuruna vardım, Resulullah (s.a.a) bana şöyle dedi:

“Ya Ali“

Şöyle dedim:

“Emrindeyim Ya Resulullah!”

Şöyle dedi:

“Evlenmek istiyormusun?”

Şöyle dedim:

“Resulullah daha doğrusunu bilir.“

Kureyş kızlarından birini bana önereceğini düşünmüş ve Fatime’yi kaybetmekten korkmuştum. Resulullah’ın yanından ayrıldım. Peşim sıra Resulullah’ın, Elçisi geldi ve Resulullah’ın (s.a.a) beni çağırdığını söyledi. Hızla gidip huzuruna vardım. Ümmü Seleme’nin odasında idi, beni gördüğü zaman sevincinden öyle güldü ki dişlerinin beyazlığı ışık gibi parlıyordu.

Şöyle dedi:

“Ali, müjdeler olsun, senin evliliğin için düşündüğüm şeyi Allah kabul etti ve Cebrail şimdi geldi ve Ulu ve Yüce Allah’ın Fatime’yi senin akdine geçirdiğini haber verdi.”⁽³⁰⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Mihri

Resulullah (s.a.a), İmam Ali (a.s)‘a şöyle dedi:

“Fatime’nin mihri için verebilecek bir şeyin varmıdır?”

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Ya Resulallah! Anam babam sana feda olsun; kılıç, zırh ve bir devemden başka birşeyim yoktur.”

Resulallah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Kılıç ve deve cihat ve iş için sana lazımdır, zırhını mihir yapalım.”

İmam Ali (a.s), Hz. Muhammed (s.a.a)‘in emri ile zırhını 500 dirhem karşılığında sattı ve mihriye olarak Hz. Peygamber’e takdim etti.⁽³¹⁾

Bu ölçü “sünnet mihir” olarak meşhur oldu. Hz. Muhammed (s.a.a)‘in diğer eşlerinin mihriyeleride bundan fazla değildi. Bu işde ölçü Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın mihri idi.⁽³²⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Çeyizi

İmam Ali (a.s) ile Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın müşterek hayatları sade ve gösterişsiz bir merasim ve basit ev malzemeleri ile toprak evde başladı. İslam’ın örnek kadını Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın çeyizi şunlardı:

• “Bir elbise, bir adet baş örtüsü,
• bir adet siyah havlu,
• Tahta ve hurma lifinden yapılmış bir adet somya,
• Mısır keteninden iki döşek (birisi yün ve diğeri hurma lifi ile doldurulmuştu,)
• Dört adet yastık (ikisi yün ikisi hurma lifi ile doldurulmuştu,)
• Bir adet Perde,
• 1 adet Hayber yorganı,
• Bir adet el değirmeni,
• Deri’den bir su taşıma kabı,
• Tahtadan bir adet süt kabı,
• Elbise yıkamak için ahşab bir leğen,
• Su saklamak için bie adet testi,
• İbrik,
• Bir adet hasır,
• Askılık,
• Koyun derisinden bir adet yer sofrası.”

Hz Fatıma Zehra (s.a) çeyizini Hz. Muhammed (s.a.a)‘in emri ile ashabtan bazıları satın almışlardı ve toplam tutarı 63 dirhemdi. Hz. Muhammed (s.a.a) kalan paranın bir kısmını güzel kokular alması için Bilal’e, bir kısmını zaruri ihtiyaçları karşılaması için Ümmül Eymen’e, geri kalanı kısmını ise saklaması için Ümmü Seleme’ye verdi.⁽³³⁾ Çeyiz, Hz. Muhammed (s.a.a)‘in huzuruna getirildiği zama onlara nakarak şöyle dedi:

“Allahım! Kaplarının çoğu çamurdan olan bu çeyizi Ehl-i Beyt’e mübarek eyle.”⁽³⁴⁾

DÜĞÜN

Eşyaların alınmasının üzerinden bir aya yakın bir zaman geçmişti ama İmam Ali (a.s) vaktinin çoğunu Hz. Muhammed (s.a.a)’in yanında geçirmesine rağmen utandığı için düğün hakkında Hz. Muhammed (s.a.a) ile bir şey konuşmuyordu. İmam Ali (a.s)’ın kardeşi Akil bir gün şöyle dedi:

“Hanımını evine getir ki düğünün ile gözlerimiz aydınlansın.”

Hz. Muhammed (s.a.a) bu durumdan haberdar olunca İmam Ali (a.s)’ı yanına çağırıp düğün için hazır olup olmadığını sordu. İmam Ali (a.s) de hazır olduğunu söyledi.⁽³⁵⁾ Hicretin 2. yılının Zilhicce ayının 1’i veya 6’sında Hz. Muhammed (s.a.a)’in emri ile İmam Ali (a.s) ve Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın düğün merasimleri yapıldı.

Hz. Muhammed (s.a.a) velime (düğün yemeği) verilmesini emretti ve Ensar’ın büyüklerinden olan Sa’d velime için bir koyun hediye etti. Ensar’dan bazıları bir miktar mısır unu getirdi ve çarşıdan da bir miktar sulandırılmış çökelek, yağ ve hurma alındı. Hz. Muhammed (s.a.a)’in nezaretinde yemek yapıldı ve Resulullah (s.a.a)’in elinin bereketi ile birçok insan bu yemekten yedi ve Fakirlere de yemek gönderildi.⁽³⁶⁾

Resulullah (s.a.a)’in hanımlarına ve Abdulmuttalib kadınlarına Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın düğününde tekbir getirmelerini, Allah’a hamd etmelerini ve dillerine O’nun rızasına ters bir şey almamalarını emretti.⁽³⁷⁾

Resulullah (s.a.a)’in hanımları ve Abdulmuttalib’in kızları Hz Fatıma Zehra (s.a)’yı hazırlayıp bineğe bindirdiler. Bineğin yularını Selman-i Farisi tutmuştu. Mikdad ve bir grup Haşimoğlu bineğin etrafında, özel bir merasimle Hz Fatıma Zehra (s.a)’yı İmam Ali (a.s)’ın evine doğru hareket ettirdiler.

Cebrail ve Mikail 70.000 melekle birlikte bu kutlu düğüne katılmıştı. Önce Cebrail Tekbir getirdi, sonra Mikail ve diğer melekler Tekbir getirdiler. Hz. Muhammed (s.a.a)’de Tekbir getirdi ve düğünlerde Tekbir getirmek bu zamandan beri resmiyyet kazanmış oldu.⁽³⁸⁾

DÜĞÜN GECESİNDE ALLAH’I ANMAK

İmam Ali (a.s) evlilik gecelerinde Hz Fatıma Zehra (s.a)’yı üzgün bir halde gördüğü zaman neden üzgün olduğunu sordu.

Hz Fatıma Zehra (s.a) şöyle cevap verdi:

“Kendimi ve yaptıklarımı düşünüyordum ki ömrümün sonu ve kabrim aklıma geldi. Bugün babamın evinden sizin evinize geldim ve yarın ise bu evden kabre ve kıyamete doğru hareket edeceğim. Sana Allah’a and veriyorum, gel birlikte namaz ikâme edelim ve Allah’a ibadet edelim.⁽³⁹⁾

EVİN DURUMU

İmam Ali (a.s) ve Hz Fatıma Zehra (s.a) hayatlarına başlarken kendilerine ait bir evleri yoktu. İmam Ali (a.s) hicrettten sonra Ensar’dan birinin evinde yaşadığı için düğünden sonra Resulullah (s.a.a)’in evine uzak olan bu evde yaşamaya başladılar. Bir gün Hz. Peygamber (s.a.a) Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın evine gelmişti ve şöyle dedi:

“Sana kendime yakın bir ev bulmamı istermisin?”

Hz Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Size komşu olan Haris b. Numan’ın evi uygun olur.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Ben utanıyorum, Haris’e söyleyemem çünkü onun birkaç tane evini Muhacirler için istemiştim.”

Haris durumdan haberdar olduğu zaman Resulullah (s.a.a)’in huzuruna vardı ve şöyle dedi:

“Ya Resulullah! Bu ev sizin kendinize aittir ve benim malımdan istediğiniz kadar almanız almamanızdan daha değerlidir.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Doğru diyorsun.”

Bu konuşmadan sonra Haris, Beni Neccar Mahallesinde ve Hz. Muhammed (s.a.a)’e komşu olan bu evini rızasıyla Resulullah (s.a.a)’in emrine tahsis etti ve Hz. Muhammed (s.a.a) de kendi odasının yanında İmam Ali (a.s) ve Hz Fatıma Zehra (s.a) için bir oda yapılıncaya kadar oraya yerleşmelerini sağladı.⁽⁴⁰⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Emirel Müminin İmam Ali (a.s) ile olan yaşamı çok sade idi. İmam Ali (a.s) bu husuta şöyle diyor:

“Fatıma ile evlendiğim zaman bir koyun derisinden başka da bir şeyim yoktu, geceleri onun üstünde uyuyordum, gündüzleri ise onunla devemi yemliyordum.” ⁽⁴¹⁾

İmam Muhammed Bakır (a.s) ise şöyle diyor:

” Ali ile Fatıma evlendikleri zaman onların altında bir koyun derisi vardı, yatacakları zaman yünlü tarafını çevirip üzerinde yatıyorlardı ve yastıkları ise hurma lifi ile doldurulmuştu.” ⁽⁴²⁾

İŞ BÖLÜMÜ

Resulullah (s.a.a), İmam Ali (a.s) ile Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın evlenmesinden sonra evlerine gittiği zaman onlara şöyle dedi:

“Aliciğim ve Fatımacığım! Ev işlerini aranızda taksim edeceğim; Evin içindeki işleri Zehra, dışındaki işleri ise Ali yapsın.” ⁽⁴³⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Ev Hanımlığı

Resulullah (s.a.a) bir gün İmam Ali (a.s) ve Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın evine geldiği zaman onları el değirmeni ile buğdayı öğüterek un yaparken gördü.

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Sizden hanginiz yardım etmemi istiyor?”

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Ya Resulullah! Fatıma yardım istiyor, o yorgundur.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Fatımacığım sen kalk!”

Hz. Fatıma’nın yerinde oturdu, İmam Ali (a.s)’a buğdayı un yapmakta yardım etti. ⁽⁴⁴⁾

İmam Caferi Sadık (a.s), İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evdeki iş bölümü hakkında şöyle dedi:

“Odun, yakacak, su getirmek evi süpürmek İmam Ali (a.s)’ın sorumluluğundaydı; değirmende un yapmak, hamur yapmak ve ekmek pişirmek Hz Zehra (s.a)’nın sorumluluğundaydı.” ⁽⁴⁵⁾

Zehra şöyle diyor:“Resulullah (s.a.a)’in kızı Fatıma o kadar el değirmeni ile un öğütmüştü ki elleri nasır bağlamıştı. Bu yüzden değirmenin tutacağına deri parçası bağlamıştı, öyle un öğütüyordu.”⁽⁴⁶⁾

İmam Caferi Sadık (a.s) şöyle diyor:

“Resulllah (s.a.a) bir keresinde Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evine geldiği zaman onun deve yününden bie elibise giydiğini, elleriyle un öğütürken çocuklarını da emzirdiğini gördü. Resulullah (s.a.a)’in gözlerinden yaş boşaldı ve şöyle dedi:

“Kızım! Dünyanın zorluklarına ahiretin lezzetlerine ulaşabilmek için katlan.”

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Ya Resulullah! Allah’a nimetleri için hamdediyorum, verdiği üstünlükler karşısında da şükrediyorum.”⁽⁴⁷⁾

Selman-i Farsi şöyle diyor:

“Bir keresinde Fatıma’nın evine gitmiştim, önündeki el değirmeni ile arpa öğüttüğünü gördüm. El değirmeninin ucu kan olmuştu ve İmam Hüseyin (a.s)’da odanın bir köşesindeydi ama rahat değildi. Hz. Fatıma (s.a)’ya şöyle dedim:

“Ey Resulullah’ın (s.a.a) Kızı (s.a)! Elleriniz değirmen çevirmekten dolayı yara olmuştur. Fizze de buradadır ve iş yapmıyor.”

Hz. Fatıma (s.a) şöyle dedi:

Babam Resulullah (s.a.a) ev işlerini bir gün benim bir günde Fiize’nin yapmasını buyurdu, Fizze’nin sırası dün idi ve bu gün de benim sıramdır.”

Şöyle dedim:

“Ben sizin azad (özgür) ettiğiniz köleyim. İzin verin ya Hüseyin (a.s)’ı sakinleştireyim yada un öğüteyim.”

Şöyle dedi:

“Hüseyin’i (a.s) rahatlatmaya ben daha layığım; sen, un öğüt.”

Arpanın bir kısmını öğütmüştüm ki namaz için Ezan ve Kamet okundu ve bende namazımı kılmak için mescide gittim. Namaz bittikten sonra durumu Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’a anlattım ve o hazret üzgün bir halde mescitten çıktı. Bir müddet sonra ise gülerek geri döndü.

Hz. Peygamber (s.a.a) gülüşünün nedenini sordu, şöyle dedi:

“Fatıma’nın yanına gittim, uyumuştu, Hüseyin’de göğsünün üzerinde uykuya dalmıştı ve değirmende kendi kendine dönüyordu.”

Resulullah (s.a.a) gülerek şöyle dedi:

“Ya Ali! Allahu Azze ve Celle kıyamete kadar Ehl-i Beyt’e hizmet etmeleri için yeryüzünde birçok melek karar kıldığını bilmiyor musun?”⁽⁴⁸⁾

İmam Ali (a.s) savaşa gittiği zaman evin bütün işleri Fatıma’nın üzerine kalıyordu ve Hz. Peygamber’in Kızı Fatime (s.a) o kadar zahmete katlanıyordu ki hayat arkadaşı İmam Ali (a.s), Beni Sa’d kavminden birisine şöyle dedi:

“Fatıma, Benim eşim, Resulullah’ın (s.a.a) aile ferdlerinin içinden en çok sevileniydi. O kadar çok omuzlarında su kırbası taşımıştı ki bağı kollarında iz yapmıştı. Elleri ile o kadar çok iş yapmıştı ki elleri nasır bağşamıştı.Ve kazanın altında o kadar ateş yakmıştı ki ateşin hararetinden elbisesinin rengi değişmişti.”⁽⁴⁹⁾

İmam Ali (a.s)’ın ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın hayatı, özelliklede yalancı şan ve makam esaretinde olanlar ve çalışmayı şanlarında görmeyenler için çok büyük bir derstir.

KOCA’YA KARŞI FEDAKÂRLIK

Yokluklar ve can alıcı zorluklar İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın yeni başlayan yaşamlarının üzerine gölge düşürmüştü ve hayatları yoksulluğun zirvesinde geçiyordu. Geçen birçok günde İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evlerinde yemek dahi bulunmuyordu. Ama Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın fedakârlığı, bütün zorlukları nurunun altına almıştı. Hz. Fatıma Zehra (s.a) en zor şartlarda dahi kocası zorluğa düşmesin diye ondan birşey istemiyordu.

Bir sabah İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Fatımacığım! Açlığımı gidermem için yiyecek bir şey varmıdır?”

Hz. Fatıma (s.a) şöyle dedi:

“Babamı peygamberliğe, Seni İmamlığa seçen Allah’a yemin olsun ki yoktur. İki gündür evimizde yeteri kadar yemeğimiz yoktur. Olanı da sana ve çocuklarımız Hasan (a.s) ve Hüseyin’e (a.s) verdim, kendim o yemekten biraz olsun yemiş değilim.”

İmam Ali (a.s) üzgün bir halde şöyle dedi:

“Fatıma! Neden yiyecek bulmam için bana haber vermedin?”

Şöyle dedi:

“Ya Ebel Hesen! Rabb’imden gücünün yetmeyeceği bir şeyi senden isterim diye utanıyorum.”⁽⁵⁰⁾

KOCASI’NIN GÖRÜŞÜNE SAYGI GÖSTERMEK

Acı sakifiyye olayından, Ehl-i Beyt’in yalnızlığı ve Hz. Fatıma’ya (s.a) yapılanlardan sonra Sakifiyye liderleri toplumsal dikkatleri kendine çekebilmek için çareler aramaya ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın gönlünü alamaya koyuldular. Defalarca Hz. Fatıma Zehra (s.a) ile görüşmek için izin istediler ama Hz. Fatıma Zehra (s.a) onların ard niyetli mücadelelerinin sürmemesi için onlara görüşme izni vermedi.

Ebubekir ve Ömer, Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’a yönelip Resulullah’ın kızından görüşme izni alması için onu aracı yaptılar.

İmam Ali (a.s) bu isteği kabul etti ve Hz. Zehra (s.a)’nın yanına gelerek şöyle dedi:

“Fatımacığım! Ebubekir ve Ömer kapının ardındadırlar ve görüşmek için izin istiyorlar.”

Ama Hz. Fatıma Zehra (s.a) kabul etmedi.

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Fatımacığım! Onlara ben izin verdim.”

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“En, senin evindir ve ben de senin karınım, ne istersen onu yap.”⁽⁵¹⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a), hiafeti gasp edenler ile hiçbir şartta görüşme izni vermeme kararındaydı. Onlardan o kadar zulüm görmüştü ki Onları görmeye bile tahammülü yoktu fakat İmam Ali (a.s)’ın onlara söz verdiğini öğrendiği an İmam Ali (a.s)’ın görüşüne tabi oldu ve görüşme izni verdi.

Emirel Müminin İmam Ali (a.s), Ebubekir ve Ömer’i odaya çağırdı.

İbn-i Abbas şöyle diyor:

“Onlar içeri girmek istedikleri zaman İmam Ali (a.s), Hz. Zehra (s.a)’nın yüzünü örtü ile kapatmasını söyledi ve o da öyle yaptı.”

Ebubekir ve Ömer içeri girdiler ve şöyle dediler:

“Ey Resulullah’ın kızı! bizlerden razı ol ki Allah da senden razı olsun.”

Hz Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Bu işten amacınız nedir?”

Şöyle dediler:

“Biz sana kötülük yaptık, affedip bağışlamanı ümid ediyoruz.”

Hz. Fatıma (s.a) şöyle dedi:

“Eğer doğru söylüyorsanız sorularıma cevap verin ve eğer doğru cevap verecek olursanızdoğru konuştuğunuza ve hayırlı bir niyetinizin olduğuna inanacağım.”

Onlar sor dediler.

Hz Fatıma Zehra (s.a) şöyle sordu:

“Sizi Eşi ve Benzeri olmayan Allah’a and veriyorum, babam Resulullah’ın (s.a.a): (Fatime benim bedenimin bir parçasıdır, onu üzen beni üzmüştür, ona eziyet eden bana eziyet etmiştir) buyurduğunu işittiniz mi?”

Onlar işittik dediler.

Hz Fatıma Zehra (s.a) ellerini gökyüzüne doğru kaldırdı ve şöyle dedi:

“Ey Allah’ım! Bu iki kişi bana eziyet etmiştir.”

Sonra şöyle dedi:

“Allah’a yemin olsun ki siz ikinizden asla razı olmayacağım.”

Ebubekir şiddetle ağlayarak şöyle dedi:

“Keşke anam beni doğurmamış olsaydı.” dedi

Ömer eleştirmek maksadıyla şöyle dedi:

“Ben bu insanların seni hilafete seçmesine şaşırıyorum, sen bir kadının öfkesi karşısında ağlıyorsun.” dedi.⁽⁵²⁾

Hz. Peygamber’in Tavsiyesi

Bir gün Hz. Muhammed (s.a.a), Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın evine geldiği zaman onu arpa öğütürken gördü. Üstellik Hz Fatıma Zehra (s.a) hamileydi ve ev işleri kendisini zorluyordu. Babasından bir yardımcı istedi. Resulullah (s.a.a), kızı Fatime’ye (s.a) şöyle tavsiyelerde bulundu:

“Kendi elleri ile buğday öğüten her kadına Allah, öğütmüş olduğu her buğday tanesi karşılığında bir iyilik ve bir günahını siler

Beni müjdeleyici olarak gönderen Allah’a yemin olsun ki kocan senden razı olmadığı bir halde ölecek olursan cenaze namazını kılmayacağım.

Kocası bir an olsun kendisinden razı olan kadın ne de mutlu kadındır.

Kocasına Öf! diyen kadına Allah, melekler ve insanlar lanet etmektedir.

Kocasının izni olmadan elbisesini giyinip dışarı çıkan kadına dönünceye kadar yaş ve kuru ne varsa lanet etmektedir.” ⁽⁵³⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a) kocasının rızalığını kazanmak için öylesine çaba harcıyordu ki hatta ömrünün son anlarında kocasına şöyle diyordu:

“Amca oğlu! yalancı ve aldatıcı olmadığımı biliyorsun, hayatımın sonuna kadar sana itaatsizlik etmediğimi biliyorsun, bana hakkını helal et.”

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Allah’a sığınırım. Sen yücelik sahibi bir hanımsın; çok bilinçli, takvalı, iffetli ve Allah’tan çok korkan birisin, seni nasıl kınayabilirim ya da senden nasıl incinebilirim.”⁽⁵⁴⁾

ÇOCUK YAŞTA İBADET EĞİTİMİ

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Fatıma ev halkından hiçkimsenin Kadir Gecelerinde uyumalarına müsaade etmiyordu ve onlara az yemek yediriyordu. Bir gün Kadir Gecesine hazırlanıyor ve şöyle diyordu:

“Asıl mahrum olan bu gecenin bereketinden mahrum kalan kimsedir.”⁽⁵⁵⁾

EĞİTİCİ SÖZCÜKLERİ SEÇMEK

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın İmam Hasan (a.s)‘ söylemiş olduğu ninni anneler için en iyi örnektir. Rivayette Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın tatlı ninnisin şöyle olduğu söylenmiştir. İmam Hasan (a.s) bebeklik ve çocukluluğunun tatlı döneminde iken Hz Fatıma Zehra (s.a) onu tertemiz kucağına alıp şöyle diyordu:

  "Oğlum Hasan! Baban gibi ol.
    Hakk'ın boynuna geçirilen ipi çıkar.
    Nimet sahibi olan Allah'a ibadet et.
    Alçak ve kindarlarla dost olma." 

ÇOCUKLARIN TOPLUMSAL EĞİTİMİ

İmam Hasan (a.s) şöyle dedi:

“Annem Fatıma’yı (s.a) cuma gecesi ibadet mihrabında sabaha kadar rükû ve secde ederken gördüm. İman ehli erkek ve kadınlara adları ile çok dua ediyor ama kendisi için dua etmiyordu.”

Anneme şöyle dedim:

“Anne, başkalarına dua ettiğin gibi kendine neden dua etmiyorsun?”

Şöyle dedi:

“Ey Oğlum! Önce komşu sonra ev halkı.”⁽⁵⁶⁾

İmam Musa Kâzım (a.s) şöyle dedi:

“Fatıma dua ettiği zaman kendisi için değil Mümin erkek ve kadınlar için dua ediyordu. Kendisine: ‘Neden kendine değil de halka dua ediyorsun?’ denildiği zaman şöyle dedi:

“Önce komşu, sonra ev.”⁽⁵⁷⁾

ÖRTÜNME

Toplumun korunmasının ve ilerleyecek bir halde ilerlermisini sağlayacak en etkili faktörlerinden birisi zengin İslami öğretiler doğrultusunda iffetin yaşatılmasıdır; iffetsizlik ve başıboşluk toplum ve aile düzenini dağıtmaktadır. Allah’ın, kadınlara örtülü olmalarını emretmelerinin sebebi de budur:

“Mümün kadınlara söyle: “Gözlerini (harama bakmaktan) korusunlar; namus ve iffetlerini esirgesinler. Görünen kısımları müstesna ziynetlerini teşhir etmesinle. Başörtülerini göğüslerinin üzerine kadar örtsünler…”⁽⁵⁹⁾

Emirel Müminin İmam Ali b. Ebu Talib (a.s) şöyle dedi:

“Bir gün Fatıma, Resulullah (s.a.a)’in huzurunda oturmuştu, bir şahıs içeri girmek için izin istedi. Hz. Fatıma (s.a) bulunduğu odadan çıkıp evin arka tarafına geçti. Misafir gittikten sonra Resulullah (s.a.a), Fatıma’ya o şahıstan neden saklandığını, onun kendisini görmediğini sorduğu zaman Fatıma şu cevabı verdi:

“O beni görmüyordu ama ben onu görüyordum. Ayrıca her ne kadar o beni göremiyor olsa da koku yoluyla benim kokumu alabilirdi.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

” Şehadet ediyorum ki sen benim bedenimin bir parçasısın.”⁽⁶⁰⁾

Hz. muhammed Mustafa’nın (s.a.a) Kızı, örtü konusunda o kadar hassas davranıyordu ki ölümünden sonra dahi hiçkimsenin bedeninin hacmini görmesini istemiyordu.

Umeys kızı Esma şöyle diyor:

“Hz. Fatıma (s.a) ömrünün son günlerinde bana şöyle buyurdu:

“Ben kadının cenazesin taşındığı zaman bedeninin hacmini erkeklerin görmesini sevmiyorum.”

Esma şöyle diyor: “O Hazrete şöyle dedim: ” Ben Habeşistan’da, ölülerin beden hacmi belli olmasın diye tabut yaptıklarını gördüm. İzin verirseniz sizin için bir tane örnek hazırlayabilirim.”

Esma bir tabut yaptı ve Hz. Zehra (s.a) tabutu görünce sevindi ve güldü.

Esma Şöyle diyor: “Bu, Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın Resulullah (s.a.a)’in dünyadan göçünden sonra ilk gülüşüydü.””

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Allah seni cehennem ateşinden uzak tutsun, bana da böyle bir tabut yap ve bedenimi örtüp kapat.”⁽⁶¹⁾

KADININ EN ÜSTÜN ÖZELLİĞİ

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Resulullah’ın (s.a.a) huzurundaydım, şöyle buyurdu: “Kadın için en iyi şey nedir?”

Kimse cevap verenedi ve dağıldk. Ben Fatıma’nın yanına geldim ve şöyle dedim:

“Resulullah (s.a.a) bize böyle bir soru sordu ama hiçkimse cevap verenedi.”

şöyle dedi:

“Kadın için en iyi şey erkeklerin onları ve onların da erkekleri görmemeleridir.”

Resulullah (s.a.a)’in yanına döndüm ve şöyle dedim:

” Ya Resulullah! Bizler kadın için en iyi şeyin ne olduğunu sormuştunuz. Kadın için en iyi şey erkeklerin onları ve onlarında erkekleri görmemesidir.” (Elbette burada anlatılmak istenen şey:Bayanın kendisinin görmesinin uygun olmadığı erkekler ve erkeğin kendisini görmesinin uygun olmadığı bayanlardır.)

Şöyle buyurdu:

“Bunu sana kim söyledi?”

“Fatıma söyledi dedim.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Fatıma benim bedenimin bir parçasıdır.”⁽⁶²⁾

DİNİ HÜKÜMLERİN ÖĞRETİLMESİ

Resulullah (s.a.a)’in kızı, Müslüman kadınların ilk kadın öğretmenidir. Medine kadınları dini hükümleri, İslami ahlak ve akaidi Hz. Fatıma Zehra (s.a)’dan öğreniyorlardı.

Bir gün Medine kadınlarından birisi Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın yanına varıp şöyle dedi:

“Namaz hakkında bazı soruları sormam için yaşlı annem beni size gönderdi.”

10 tane sorusuna cevap verdi. Medineli kadın şöyle dedi:

“Bundan fazla size zahmet vermek istemiyorum.”

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Sorularını sormak için yine gel, sen ne kadar çok soru sorsanda ben rahatsız olmam. Eğer birisine Eğer birisini ağır bir yükü 100.000 dinar karşılığında çatıya çıkarması için tutmuş olsalar, bu iş ona ağır gelirmi?”

Medineli kadın şöyle dedi:

“Hayır, ağır gelmez”

Şöyle dedi:

“Ben her cevap verdiğimde arşın ve yerin arasındaki büyüklükten daha fazla mücevher ödül alıyorum.”⁽⁶³⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın İbadeti

Resulullah (s.a.a)’in kızının ibadeti kuru ve ruhsuz ibadet değildi. Babasının ibadet mihrabındaki manevi ve eşsiz ibadetine defalarca şahit olmuştu ve hangi ibadetin insana saadet verip ruhunu kemale ulaştırdığını babasından öğrenmişti. O, İlahî vahyin mektebinde yetişmişti ve İlahî huşu ve huzu dolu ibadetin doğruluk getirdiğini biliyordu.

Hz. Fatıma Zehra (s.a) öylesine zikir, dua, ibadet ve geceleri ibadetle geçiren birisi idi ki bu konuda Hasan Basri şöyle diyor:

“Ümmetin içinde Hz. Fatıma’dan daha üstünü yoktur, namaz ikame etmek için o kadar ayakta durmuştu ki ayakları şişmişti.”⁽⁶⁴⁾

İbn-i Abbas şöyle diyor:

“Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:” “Kızım Fatıma, Huriye-i İnsiyyedir. İbadet etmek için ibadet mihrabında durduğu zaman göklerdeki yıldızlar yeryüzüne parladığı gibi o da göklerdeki meleklere parlamaktadır va Allah Meleklere şöyle diyor:

“Ey Meleklerim! Kulum Fatıma’ya bakın, kadın kullarımın efendisine bakın. Karşımda ayakta durmaktadır, Kalbi korkumdan titreyerek bana ibadet etmektedir. Şahid olun ki onun taraftarlarına ateşi haram kıldım.”⁽⁶⁵⁾

HEL-ETA İNSAN SURESİNİN NUZUL SEBEBİ

İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) hastalanmışlardı. Hz. Muhammed (s.a.a) onları görmek için Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evine gitmişti, İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma Zehra (s.a)’ya şöyle dedi:

“Bu azizlerin iyileşmesi için bir şey nezir etseniz iyi olur.”

İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma Zehra (s.a) çocukları iyileştikleri zaman 3 gün oruç tutmayı adadılar. Allah adaklarını kabul etti ve İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) sağlıklarına kavuştular. 3 günlük oruca başladılar, İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s) ve hizmetçileri Fizze de onlarla birlikte oruca başlamıştı.

Birinci gün bir fakir kapıyı çaldı ve yardım istedi. İmam Ali (a.s) kendi ekmeğine fakire verdi, Hz. Fatıma (s.a), İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s) ve Fizze de ekmeklerini fakire verdiler. Ve Hepsi sadece su içerek iftarlarını açtılar.

İkinci gün olunca bir yetim kapıyı çalıp yardım talebinde bulundu ve yine hepsi ekmeklerine ona verip sadece su ile iftar ettiler.

Üçüncü gün yine bir esir kapılarını çalıp yardım isteyince yine tamamı ekmeklerini o esire verip sadece su ile iftarlarını açtılar.⁽⁶⁶⁾

Onların infaklarınaki bu samimiyyetleri Allah’ın şu ayetlerinin nazil olmasına sebep oldu:⁽⁶⁷⁾

   "O kullar şiddeti her yere yayılmış bir günden korkarak verdikleri sözü yerine getirirler.
    Onlar kendi canlarının çekmesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirdiler.
    Biz sizi Allah için doyuruyoruz; Sizden ne bir karşılık ne de bir teşekkür ediyoruz." 

Hz. Fatıma Zehra (s.a) Ve Savaş

Şeyh Mufid şöyle diyor:

“Uhud Savaşı olumsuzluklar ile son bulmuştu, Hz. Fatıma Zehra (s.a) babasını karşılamaya gitti. İmam Ali (a.s)’ın kolları omuzlarına kadar müşriklerin kanına boyanmıştı. Onların yanına geldi, Zülfikar’ı Hz. Fatıma Zehra (s.a)’ya verdi ve şöyle dedi:

“Al bu kılıcı ve ölülerin ondaki kanını temizle, bu kılıç bu gün bana yardım etti ve düşmanların belini kırdı.”

Bunun üzerine Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Evet Fatıma, kılıcı al; kocan görevini çok iyi bir şekilde yaptı ve ve Allah Kureyşin büyüklerini onun kılıcı ile yok etti.”⁽⁶⁸⁾

Sahl b. Sa’d şöyle diyor:

“Uhud Savaşında Hz. Muhammed (s.a.a) bir takım yaralar almıştı, mübarek yüzü yaralanmıştı, dişi ve kulakları kırılmıştı. İmam Ali (a.s) su getiriyordu ve Resulullah’ın kızı Fatıma da babasının yüzündeki kanları yıkıyordu. Suyun temas etmesinin daha fazla kanamaya sebep olduğunu görünce bir hasır parçasını yakıp külünü yaraya bastırdı.”⁽⁶⁹⁾

Medine’nin düşmanlar tarafından kuşatıldığı Hendek Savaşında herkes gücü kadarınca şehri savunuyordu. Erkekler Selman’ın planı uyarınca hendek kazarlarken kadınlar da cephenin arkasında askerler için su ve yemek hazırlıyorlardı. Resulullah (s.a.a)’in değerli kızı Fatıma’da ekmek yaparak askerlerin ihtiyaçlarının bir kısmını gideriyordu.

Enes şöyle diyor:

“Hz. Fatıma bir kaç tane ekmek pişirmişti, savaşın ön hattına geldi ve ekmekleri babasına vererek şöyle dedi:

“Bu ekmekleri ben pişirdim ama kalbim onları yememe razı olmadı, size getirdim.”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Bu, babanın üç gün aradan sonra ağzına koyduğu ilk yemektir. Dünyada aç olanlar ahirette tok olacaklar ve Allah’ın en çok gazap ettiği kimse mideleri çok yemekten ağırlaşmış olanlardır. Canı çekmesine karşılık bir yemeği yemeyen her kişiye cennet de bir derece verilir.”⁽⁷⁰⁾

Hz. Fatıma Zehra (s.a) Şehadet Yatağında

Şeyh Tabersi ve Erbili, Suveyd b. Ğufle ve Abdullah b. Abbas’tan şöyle nakletmişdir:

“ Hz. Fatıma Zehra (s.a) hasta (şehadet) yatağına düştüğü zaman Muhacir ve Ensar’dan bir grup kadın ziyarete geldiler ve Ey Peygamber’in (s.a.a) kızı! nasılsın ?” dediler.

Hz. Fatıma Zehra (s.a), Allah’a hamdu senalar edip babasına selam gönderip ve onların erkeklerinin vefasızlığından şikayet ettikten sonra toplumun geleceğini şöyle çizdiler:

“Kendi canıma and olsun ki fitne tohumlarını ektiler, şimdi onun meyvelerini toplamayı beklemelisiniz. Devenin memesinden süt yerine kan sağıyorsunuz ve öldürücü zehirler yutuluyor. İşte buradadır batıl yolun yolcularının zarar edecek oluşları.

Gelecekteki Müslümanlar, İsam’ın başlangıcında İslam’ın yaptıklarının nelere mâl olduğunu görecekler. Bundan sonra kalplerinizi fitnelerin çıkacak olmasına inandırın. Müjdeler olsun size öldürücü kılıçlar, ardı kesilmeyen saldırılşar ve hücumlar, Müslümanların toplumsal işlerinin alt üst olması ve zalimlerin zulmü. Onlar sizin haklarınızdan az bir miktarını verecekler ve toplumlarınızı kendi kılıçları ile biçecekler.

Pişmanlık ve üzüntüler sizindir. İşlerinizin sonu nereye varacaktır? Ne yazık ki hakikati görecek gözlere sahip değilsiniz; bizlerde de o güç yoktur ve sizi istemediğiniz şeylere zorlayamayız.”⁽⁷¹⁾

İMAM’IN MAKAMI

Muhammed b. Lebid şöyle diyor:

"Hz. Muhammed (s.a.a)'in dünyadan ayrılmasından sonra  Hz. Fatıma Zehra (s.a) Uhud'da Hamza'nın kabrinin başında yas tutup ağlarken gördüm. Fırsatı ganimet bilerek şöyle sordum:
İmam Ali (a.s)'ın imameti için Resulullah (s.a.a)'in şözlerinden öne sürebilecek deliliniz varmıdır?"

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Ne de şaşırılacak bir durumdur! Gadir-i Hum gününü unuttunuz mu? Resulullah’ın (s.a.a) şöyle buyurduğunu işittim:

“Ali en hayırlı olandır ve onu kendimden sonra aranızda halifem olarak bırakıyorum. Ali benden sonraki imam ve halifedir, oğullarım Hasan ve Hüseyin ve Hüseyin’in 9 evladı pâk ve lekesiz İmam ve önderlerinizdir. Eğer onlara itaat edecek olursanız sizleri doğru yola götürecekler ama eğer, onlara karşı koyacak olursanız kıyamet gününe kadar bela, tefrika ve ihtilaf aranızda hakim olacaktır.”

Şöyle dedim:

“Efendim, öyle ise İmam Ali (a.s) neden sustu ve hakkını almadı?”

Hz. Fatıma Zehra (s.a) şöyle dedi:

“Resulullah (s.a.a) şöyle dedi: İmam’ın misali Kâbe gibidir, insanların onun etrafına tavaf etmeleri gerekirKâbe insanların etrafına tavaf etmez.”⁽⁷²⁾

NAMAZ’IN ÖNEMİ VE HZ FATIMA ZEHRA (S.A)

Hz Fatıma Zehra (s.a) değerli babasına şöyle sordu:

“Namazına önem vermeyen, onu hafife alan erkek ve kadının cezası nedir?”

Resulullah (s.a.a) şöyle dedi:

“Ya Fatime! Namazı hafife alan kimseyi Allah 15 belaya müptela eder. Bunların 6’sı dünyada, 3’ü can verirken, 3’ü kabirde, 3’üde kıyamet günü, kabirden çıkarılacağı gün kendisine ulaşacaktır.

Dünya’da müptela olacağı 6 bela şunlardır:

1. Allah o kimsenin ömründen bereketi kaldırır.
2. O kişinin rızkından bereket kaldırılır.
3. O kimseden Salihlerin çehresini (bezentisini) alır.
4. Yapmış olduğu hiçbir hayır amelin karşılığı yoktur.
5. Duası kabul olmaz.
6. İyilerin duasının ona faydası olmaz.

Ölüm zamanı gelecek olan 3 bela:

1. Alçakça can verir.
2. Aç can verir.
3. Susuz can verecek ve her ne kadar su içecek olsa da susuzluğu geçmeyecektir.

Kabirde Karşılaşacağı 3 bela:

1. Allah kabirde ona azap vermesi için bir melek görevlendirir.
2. Kabir sıkmasına müptela olur.
3. Kabri karanlık olacaktır.

Kabirden çıkarılacağı zaman göreceği 3 bela:

1. Ulu ve Yüce Allah bir meleğine herkesin gözü önünde onu yüz üstü sürüklemesini emredecektir.
2. Onun hesabı çok zor ve şiddetli görülecektir.
3. Allah, rahmeti ile ona bakmayacak, temizlemeyecek, ve şiddetli bir azap görecektir.⁽⁷³⁾

Bu azaplar namaza önem vermeyenler içindir, hiç namaz kılmayanların azabı bunlardan daha şiddetlidir.

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın namazdaki irfanı ve melekûtî hali hakkında şöyle denilmiştir:

” Hz Fatıma Zehra (s.a) namaza durduğu zaman kalbi çarpmaya başlıyor ve hıçkırıklar boğazına düğümleniyordu.⁽⁷⁴⁾

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın Fazileti

Hz Fatıma Zehra (s.a)’nın sayısız fazileti vardır ve faziletlerden bazılarını Ulu ve Yüce Allah Kuran’da saymış ve hakkında ayetler indirmiştir.⁽⁷⁵⁾ Hz. Muhammed (s.a.a)’de O’nun birçok faziletini saymışlardır. Bunlardan sadece 2 tanesi şunlardır:

Resulullah (s.a.a), Selman-i Farisi’ye şöyle buyurdu:

“Ey Selman! Kızım Fatime’yi seven kimse cennet de benim yanımda olacaktır ve onu üzen kişinin yeri ise cehennemdir.

“Ey Selman! Fatime’nin sevgisi 100 yerde imdada koşacaktır, onların en hafif olanı ölüm zamanı, kabre girme zamanı, mahşer günü, sırat köprüsünden geçme zamanı ve kıyamet gününde esap vermektir. Kızımın razı olduğu kimseden ben de razıyım. Benim razı olduğum kimseden Allah’da razıdır. Kızım Fatime’nin kızgın olduğu kimseye bende kızgınım, benim kızgın olduğum kimse de Allah’ın azabınadüşecektir.

Ey Selman! Ona ve kocasına zulmedenin vah haline!”⁽⁷⁶⁾

Bir gün Hz. Muhammed (s.a.a); İmam Ali (a.s), Hz Fatıma Zehra (s.a), İmam Hasan (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) ile birlikte oturmuşlardı, şöyle buyurdu:

“Allahım! Bunların Ehl-i Beyt’im olduğunu ve insanların arasında eyanımda n değerli olduklarını biliyorsun. Bunlara dost olana dost ol, düşman olana düşman…

Kızım Fatime’yi kıyamet günü nurdan bir bineğe binmiş, sağında 70.000 melek, solunda 70.000, önünde ve arkasında 70.000 melek ile ümmetimin kadınlarını cennete yönlendirdiğini görür gibiyim. Her gün vakitlice namazını edâ eden, Allah’ın ayında orucunu tutan, Allah’ın evini hacceden, malının zekatını veren, kocasına itaat edenve benden sonra Ali’nin peşinden giden her kadın, kızım Fatime’nin şefaati ile cennete giredektir. O Alemlerdeki kadınların efendisidir..”

Şöyle sordular:

“Ya Resulullah! O, zamanının kadınlarının mı Efendisidir?”

Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdular:

“İmran’ın kızı Meryem kendi zamanının kadınlarının efendisi idi ama Kızım Fatime, yaratılış gününden kıyamete kadar bütün kadınların efendisidir. Mihrabıda (ibadete) durduğu zaman 70.000 Mukarrep Melek onu selamlıyor, Meryem’e seslendikleri gibi ona da sesleniyor ve şöyle diyorlarlardı:

“Ya Fatime! Allah seni seçti, tertemiz kıldı ve seni bütün dünya kadınlarına seçti.”

Sonra İmam Ali (a.s)’a şöyle dedi:

“Ya Ali! Fatıma bedenimin parçası, gözlerimin nuru ve kalbimin meyvesidir.”⁽⁷⁷⁾

Fedek Hutbesi Arapça-Türkçe Tam metin

Bu linke tıklayarak hutbenin tamamının Türkçesine erişebilirsiniz.

Bu linke tıklayarak hutbenin tamamının Arapçasına erişebilirsiniz.

KAYNAKÇA

Kaynakça 1-30

1. Bu linke tıklayarak içindekiler kısmından Hz. Hatice’nin sırdaşı bölümüne tıkayarak Hz Zehra’nın doğumunu okuyabilirsininiz.
2. A’yanuş-Şia c.1 s.306
3. Usul’u Kafi c.2 s. 474
4. Delailul İmamet s.10
5. İ’lamu’l Vera s.147
6. Biharul Envar c.43 s.7
7. Menakıb c.3 s.405
8. A’yanuş-Şia c.1 s.405
9. A’yanuş-Şia c.1 s.405
10. Biharul Envar c.43 s.8
11. Tarihi Taberi c.2 s.473, Mekatilu’t Talibin s.30, Mesned-i Ahmed b. hanbel c.6 s.163, Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.11
12. El-İsabet c.4 s.377, Maktelu’l Huseyn s.89
13. İ’leluş-Şerai s.171, İ’lamu’l-Vera s.148
14. Muntahal Amal c.1 s.252
15. Menakıb’u ibni Şehrâşub c.3 s.406, A’yanuş-Şia c.1 s.133
16. Biharul Envar c.43 s.16, Menakıb’u ibni Şehrâşub c.3 s.133
17. Siretu’n Nebeviyye s.196
18. Ebu Talib mahallesi demektir. Müşrikler tarafından müslümanlara eziyet etmek için baskı uygulanarak kuşatma altına alınmışlardı.
19. Siretu’n Nebeviyye s.196
20. Zehra Meludu vahy s.61
21. El Fusulul Muhimme Fi Marifeti Ahvali’l Eimmeh s.149, Tarihi Yakubi c.2 s.35, Biharul Envar c.16 s.1
22. Menakıb’u ibni Şehrâşub c.1 s.103
23. Sahihi Buhari’nin Ma leke en Nebiyyu ve Ashabihi Enil muşrikin babı c.3 s.1399
24. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.13
25. Menakıbu Âl-i Ebi Talib c.3 s.405, El Fusulu’l Muhimme s.144, Ez-Zürriyetut-Tahire s.93
26. Makalati Zehra Emini s.103
27. Keşfu-l Ğumme c.1 s.368, Menakıbu Âl-i Ebi Talib c.3 s.395
28. Menakıbu Âl-i Ebi Talib c.3 s.346, Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.11,Keşfu-l Ğumme c.1 s.354
29. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.19, Emali c.1 s.38
30. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.11, Emali Saduk s.559

KAYNAKÇA 31/50

31. Bu ölçü Hz Peygamber (s.a.a)’in mihir noktasında uygulaması olarak esas alındı.
32. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.22, Evalimu’l Mearif c.11 s.359
33. Menakıbu Âl-i Ebi Talib c.3 s.410, Makalatu’z-Zehra s.137
34. Emali s.40, A’yanu’ş-Şia c.1 s.312,
35. Biharul Envar c.43 s.92 ve s.130
36. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.12. Biharul Envar c.43 s.137
37. Menakıbu Âl-i Ebi Talib c.3 s.403
38. Maktali’l Huseyn s.108, Menakıbu ibni Meğazili s.344, Revzetul Vaizins.127
39. Ferheng-i Suhanane Hz. Fatıma s.20
40. Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.14, Müstedreku’l Sahihayn c.3 s.125
41. El Bidayetu ven Nihaye c.7 s.342 , Et-Tabakatu’l Kubra c.8 s.13, Mecmuatu’l Verram c.2 s.28
42. Kurbu’l Esnad s.112
43. Biharul Envar c.43 s.81, Avalim c.1 s.217
44. Mecmuatu’l Verram c.2 s.487, Biharul Envar c.43 s.50
45. Mecmuatu’l Verram c.2 s.162, Biharul Envar c.43 s.151, Vesailu’ş-Şia c.12 s.24
46. Menakıb’u ibni Şehrâşub c.3 s.389
47. Mekatilu’l Huseyn s.105, Evalim c.11 s.266
48. El Heraicu vel Cerayih s.390, Biharul Envar c.43 s.28
49. İlelu’l Şerai s.366
50. Emali Tusi s.616, Keşful Ğumme c.1 s.469, Biharul Envar c.37 s.103

Kaynakça 51

51. İlelu’l Şerai s.178
52. İlelu’l Şerai s.179, El İmametu ves Siyasetu c.1 s.20, Me’satu’z-Zehra s.216
53. İ’lamu İnni Fatiime c.3 s.12
54. Rezvatu’l Vaizin s.130
55. Deaimu’l İslam c.1 s.282, Biharul Envar c.94 s.10
56. İlelu’l Şerai s.172,Keşfu-l Ğumme c.1 s.468
57. İlelu’l Şerai s.216
58. Nur Suresi/31.Ayet
59. Menakıb s.380, Evalim c.11 s.223
60. A’yanuş-Şia c.1 s.321,Keşfu-l Ğumme c.1 s.503, Esedul Ğabe c.5 s.524, Maktali’l Huseyn s.127
61. A’yanuş-Şia c.1 s.322, Biharul Envar c.101 s.36
62. Biharul Envar c.2 s.3
63. Menakıb c.3 s.389,
64. Emâli s.113
65. Fraid-u Samitin c.2 s.54, Menakıb c.3 s.426
66. El İrşad s.164, Esedul Ğabe c.5 s.530
67. İnsan suresi/7,8,9.Sureler
68. El İrşad s.81
69. Fraid-u Samitin c.2 s.54, Evâlim c.11 s.270, A’yanu’ş Şia s.310
70. Mecmua-i Verams.1 s.198, Biharu’l Envar c.20 s.245, İhkaku’l Hak s.10 s.285
71. El-İhticac c.1 s.146, Keşfu’l Ğumme c.1 s.492
72. El-İhkaku’l Hak s.21 s.26, Ferheng-i Suhanan-e Fatime s.24
73. Müstedrekü’l Vesail c.3 s.3, Mesned-i Fatime s.346
74. İrşadu’l Kulub s.105

Hz. Fatıma Zehra (s.a) yazısı ilk önce İmam Mehdi(a.s) Yarenleri Derneği üzerinde ortaya çıktı.