Sahife-i Seccadiye’nin 45. duası nın Arapçası

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي وَدَاعِ شَهْرِ رَمَضَانَ

اللَّهُمَّ يَا مَنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ وَ يَا مَنْ لَا يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ وَ يَا مَنْ لَا يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوَاءِ. مِنَّتُكَ ابْتِدَاءٌ، وَ عَفْوُكَ تَفَضُّلٌ، وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ، وَ قَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ إِنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَاءَكَ بِمَنٍّ، وَ إِنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّياً.

تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَ أَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ. وَ تُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ وَ أَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَكَ. تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ، وَ تَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ، وَ كِلَاهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَ الْمَنْعِ غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ، وَ أَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ.

وَ تَلَقَّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالْحِلْمِ، وَ أَمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ، تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأَنَاتِكَ إِلَى الْإِنَابَةِ، وَ تَتْرُكُ مُعَاجَلَتَهُمْ إِلَى التَّوْبَةِ لِكَيْلَا يَهْلِكَ عَلَيْكَ هَالِكُهُمْ، وَ لَا يَشْقَى بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ إِلَّا عَنْ طُولِ الْإِعْذَارِ إِلَيْهِ، وَ بَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِ، كَرَماً مِنْ عَفْوِكَ يَا كَرِيمُ، وَ عَائِدَةً مِنْ عَطْفِكَ يَا حَلِيمُ.

أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إِلَى عَفْوِكَ، وَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ، وَ جَعَلْتَ عَلَى ذَلِكَ الْبَابِ دَلِيلًا مِنْ وَحْيِكَ لِئَلَّا يَضِلُّوا عَنْهُ، فَقُلْتَ- تَبَارَكَ اسْمُكَ-: «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ

يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ، نُورُهُمْ يَسْعى‏ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ، يَقُولُونَ: رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا، وَ اغْفِرْ لَنا، إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ»

فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ ذَلِكَ الْمَنْزِلِ بَعْدَ فَتْحِ الْبَابِ وَ إِقَامَةِ الدَّلِيلِ! وَ أَنْتَ الَّذِي زِدْتَ فِي السَّوْمِ عَلَى نَفْسِكَ لِعِبَادِكَ، تُرِيدُ رِبْحَهُمْ فِي مُتَاجَرَتِهِمْ لَكَ، وَ فَوْزَهُمْ بِالْوِفَادَةِ عَلَيْكَ، وَ الزِّيَادَةِ مِنْكَ، فَقُلْتَ- تَبَارَكَ اسْمُكَ وَ تَعَالَيْتَ-: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها، وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى‏ إِلَّا مِثْلَها».

وَ قُلْتَ: «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ، وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ»وَ قُلْتَ: «مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً»

وَ مَا أَنْزَلْتَ مِنْ نَظَائِرِهِنَّ فِي الْقُرْآنِ مِنْ تَضَاعِيفِ الْحَسَنَاتِ. وَ أَنْتَ الَّذِي دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِكَ مِنْ غَيْبِكَ وَ تَرْغِيبِكَ الَّذِي فِيهِ حَظُّهُمْ عَلَى مَا لَوْ سَتَرْتَهُ عَنْهُمْ لَمْ تُدْرِكْهُ‏ أَبْصَارُهُمْ، وَ لَمْ تَعِهِ أَسْمَاعُهُمْ، وَ لَمْ تَلْحَقْهُ أَوْهَامُهُمْ، فَقُلْتَ: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ، وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ»(Bakara/152) وَ قُلْتَ: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ، وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ».

وَ قُلْتَ: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ»، فَسَمَّيْتَ دُعَاءَكَ عِبَادَةً، وَ تَرْكَهُ اسْتِكْبَاراً، وَ تَوَعَّدْتَ عَلَى تَرْكِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ. فَذَكَرُوكَ بِمَنِّكَ، وَ شَكَرُوكَ بِفَضْلِكَ، وَ دَعَوْكَ بِأَمْرِكَ، وَ تَصَدَّقُوا لَكَ طَلَباً لِمَزِيدِكَ، وَ فِيهَا كَانَتْ نَجَاتُهُمْ مِنْ غَضَبِكَ، وَ فَوْزُهُمْ بِرِضَاكَ.

وَ لَوْ دَلَّ مَخْلُوقٌ مَخْلُوقاً مِنْ نَفْسِهِ عَلَى مِثْلِ الَّذِي دَلَلْتَ عَلَيْهِ عِبَادَكَ مِنْكَ كَانَ مَوْصُوفاً بِالْإِحْسَانِ، وَ مَنْعُوتاً بِالامْتِنَانِ، وَ مَحْمُوداً بِكُلِّ لِسَانٍ، فَلَكَ الْحَمْدُ مَا وُجِدَ فِي حَمْدِكَ مَذْهَبٌ، وَ مَا بَقِيَ لِلْحَمْدِ لَفْظٌ تُحْمَدُ بِهِ، وَ مَعْنًى يَنْصَرِفُ إِلَيْهِ. يَا مَنْ تَحَمَّدَ إِلَى عِبَادِهِ بِالْإِحْسَانِ وَ الْفَضْلِ، وَ غَمَرَهُمْ بِالْمَنِّ وَ الطَّوْلِ، مَا أَفْشَى فِينَا نِعْمَتَكَ، وَ أَسْبَغَ عَلَيْنَا مِنَّتَكَ، وَ أَخَصَّنَا بِبِرِّكَ!

هَدَيْتَنَا لِدِينِكَ الَّذِي اصْطَفَيْتَ، وَ مِلَّتِكَ الَّتِي ارْتَضَيْتَ، وَ سَبِيلِكَ الَّذِي سَهَّلْتَ، وَ بَصَّرْتَنَا الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ، وَ الْوُصُولَ إِلَى كَرَامَتِكَ اللَّهُمَّ وَ أَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفَايَا تِلْكَ الْوَظَائِفِ، وَ خَصَائِصِ تِلْكَ الْفُرُوضِ شَهْرَ رَمَضَانَ الَّذِي اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سَائِرِ الشُّهُورِ، وَ تَخَيَّرْتَهُ مِنْ جَمِيعِ الْأَزْمِنَةِ وَ الدُّهُورِ، وَ آثَرْتَهُ عَلَى كُلِّ أَوْقَاتِ السَّنَةِ بِمَا أَنْزَلْتَ فِيهِ مِنَ الْقُرْآنِ وَ النُّورِ، وَ ضَاعَفْتَ فِيهِ مِنَ الْإِيمَانِ، وَ فَرَضْتَ فِيهِ مِنَ الصِّيَامِ، وَ رَغَّبْتَ فِيهِ مِنَ الْقِيَامِ، وَ أَجْلَلْتَ فِيهِ مِنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ.

ثُمَّ آثَرْتَنَا بِهِ عَلَى سَائِرِ الْأُمَمِ، وَ اصْطَفَيْتَنَا بِفَضْلِهِ دُونَ أَهْلِ الْمِلَلِ، فَصُمْنَا بِأَمْرِكَ نَهَارَهُ، وَ قُمْنَا بِعَوْنِكَ لَيْلَهُ، مُتَعَرِّضِينَ بِصِيَامِهِ وَ قِيَامِهِ لِمَا عَرَّضْتَنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ تَسَبَّبْنَا إِلَيْهِ مِنْ مَثُوبَتِكَ، وَ أَنْتَ الْمَلِي‏ءُ بِمَا رُغِبَ فِيهِ إِلَيْكَ، الْجَوَادُ بِمَا سُئِلْتَ مِنْ فَضْلِكَ، الْقَرِيبُ إِلَى مَنْ حَاوَلَ قُرْبَكَ. وَ قَدْ أَقَامَ فِينَا هَذَا الشَّهْرُ مُقَامَ حَمْدٍ، وَ صَحِبَنَا صُحْبَةَ مَبْرُورٍ، وَ أَرْبَحَنَا أَفْضَلَ أَرْبَاحِ الْعَالَمِينَ، ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ، وَ انْقِطَاعِ مُدَّتِهِ، وَ وَفَاءِ عَدَدِهِ.

فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَيْنَا، وَ غَمَّنَا وَ أَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا، وَ لَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ، وَ الْحُرْمَةُ الْمَرْعِيَّةُ، وَ الْحَقُّ الْمَقْضِيُّ، فَنَحْنُ قَائِلُونَ: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ، وَ يَا عِيدَ أَوْلِيَائِهِ. السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَكْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ، وَ يَا خَيْرَ شَهْرٍ فِي الْأَيَّامِ وَ السَّاعَاتِ. السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْرٍ قَرُبَتْ فِيهِ الْآمَالُ، وَ نُشِرَتْ فِيهِ الْأَعْمَالُ. السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ قَرِينٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً، وَ أَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً، وَ مَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ.

السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيفٍ آنَسَ مُقْبِلًا فَسَرَّ، وَ أَوْحَشَ مُنْقَضِياً فَمَضَّ السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ مُجَاوِرٍ رَقَّتْ فِيهِ الْقُلُوبُ، وَ قَلَّتْ فِيهِ الذُّنُوبُ. السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ نَاصِرٍ أَعَانَ عَلَى الشَّيْطَانِ، وَ صَاحِبٍ سَهَّلَ سُبُلَ الْإِحْسَانِ السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا أَكْثَرَ عُتَقَاءَ اللَّهِ فِيكَ، وَ مَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَكَ بِكَ! السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَمْحَاكَ لِلذُّنُوبِ، وَ أَسْتَرَكَ لِأَنْوَاعِ الْعُيُوبِ!

السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَطْوَلَكَ عَلَى الْمُجْرِمِينَ، وَ أَهْيَبَكَ فِي صُدُورِ الْمُؤْمِنِينَ! السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْرٍ لَا تُنَافِسُهُ الْأَيَّامُ. السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ شَهْرٍ هُوَ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ السَّلَامُ عَلَيْكَ غَيْرَ كَرِيهِ الْمُصَاحَبَةِ، وَ لَا ذَمِيمِ الْمُلَابَسَةِ السَّلَامُ عَلَيْكَ كَمَا وَفَدْتَ عَلَيْنَا بِالْبَرَكَاتِ، وَ غَسَلْتَ عَنَّا دَنَسَ الْخَطِيئَاتِ السَّلَامُ عَلَيْكَ غَيْرَ مُوَدَّعٍ بَرَماً وَ لَا مَتْرُوكٍ صِيَامُهُ سَأَماً.

السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ مَطْلُوبٍ قَبْلَ وَقْتِهِ، وَ مَحْزُونٍ عَلَيْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ. السَّلَامُ عَلَيْكَ كَمْ مِنْ سُوءٍ صُرِفَ بِكَ عَنَّا، وَ كَمْ مِنْ خَيْرٍ أُفِيضَ بِكَ عَلَيْنَا السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى لَيْلَةِ الْقَدْرِ الَّتِي هِيَ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَحْرَصَنَا بِالْأَمْسِ عَلَيْكَ، وَ أَشَدَّ شَوْقَنَا غَداً إِلَيْكَ.

السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى فَضْلِكَ الَّذِي حُرِمْنَاهُ، وَ عَلَى مَاضٍ مِنْ بَرَكَاتِكَ سُلِبْنَاهُ. اللَّهُمَّ إِنَّا أَهْلُ هَذَا الشَّهْرِ الَّذِي شَرَّفْتَنَا بِهِ، وَ وَفَّقْتَنَا بِمَنِّكَ لَهُ حِينَ جَهِلَ الْأَشْقِيَاءُ وَقْتَهُ، وَ حُرِمُوا لِشَقَائِهِمْ فَضْلَهُ أَنْتَ وَلِيُّ مَا آثَرْتَنَا بِهِ مِنْ مَعْرِفَتِهِ، وَ هَدَيْتَنَا لَهُ مِنْ سُنَّتِهِ، وَ قَدْ تَوَلَّيْنَا بِتَوْفِيقِكَ صِيَامَهُ وَ قِيَامَهُ عَلَى تَقْصِيرٍ، وَ أَدَّيْنَا فِيهِ قَلِيلًا مِنْ كَثِيرٍ.

اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ إِقْرَاراً بِالْإِسَاءَةِ، وَ اعْتِرَافاً بِالْإِضَاعَةِ، وَ لَكَ مِنْ قُلُوبِنَا عَقْدُ النَّدَمِ، وَ مِنْ أَلْسِنَتِنَا صِدْقُ الِاعْتِذَارِ، فَأْجُرْنَا عَلَى مَا أَصَابَنَا فِيهِ مِنَ التَّفْرِيطِ أَجْراً نَسْتَدْرِكُ بِهِ الْفَضْلَ الْمَرْغُوبَ فِيهِ، وَ نَعْتَاضُ بِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الذُّخْرِ الْمَحْرُوصِ عَلَيْهِ.

وَ أَوْجِبْ لَنَا عُذْرَكَ عَلَى مَا قَصَّرْنَا فِيهِ مِنْ حَقِّكَ، وَ ابْلُغْ بِأَعْمَارِنَا مَا بَيْنَ أَيْدِينَا مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ الْمُقْبِلِ، فَإِذَا بَلَّغْتَنَاهُ فَأَعِنِّا عَلَى تَنَاوُلِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْعِبَادَةِ، وَ أَدِّنَا إِلَى الْقِيَامِ بِمَا يَسْتَحِقُّهُ مِنَ الطَّاعَةِ، وَ أَجْرِ لَنَا مِنْ صَالِحِ الْعَمَلِ مَا يَكُونُ دَرَكاً لِحَقِّكَ فِي الشَّهْرَيْنِ مِنْ شُهُورِ الدَّهْرِ.

اللَّهُمَّ وَ مَا أَلْمَمْنَا بِهِ فِي شَهْرِنَا هَذَا مِنْ لَمَمٍ أَوْ إِثْمٍ، أَوْ وَاقَعْنَا فِيهِ مِنْ ذَنْبٍ، وَ اكْتَسَبْنَا فِيهِ مِنْ خَطِيئَةٍ عَلَى تَعَمُّدٍ مِنَّا، أَوْ عَلَى نِسْيَانٍ ظَلَمْنَا فِيهِ أَنْفُسَنَا، أَوِ انْتَهَكْنَا بِهِ حُرْمَةً مِنْ غَيْرِنَا، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اسْتُرْنَا بِسِتْرِكَ، وَ اعْفُ عَنَّا بِعَفْوِكَ، وَ لَا تَنْصِبْنَا فِيهِ لِأَعْيُنِ الشَّامِتِينَ، وَ لَا تَبْسُطْ عَلَيْنَا فِيهِ أَلْسُنَ الطَّاعِنِينَ، وَ اسْتَعْمِلْنَا بِمَا يَكُونُ حِطَّةً وَ كَفَّارَةً لِمَا أَنْكَرْتَ مِنَّا فِيهِ بِرَأْفَتِكَ الَّتِي لَا تَنْفَدُ، وَ فَضْلِكَ الَّذِي لَا يَنْقُصُ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْبُرْ مُصِيبَتَنَا بِشَهْرِنَا، وَ بَارِكْ لَنَا فِي يَوْمِ عِيدِنَا وَ فِطْرِنَا، وَ اجْعَلْهُ مِنْ خَيْرِ يَوْمٍ مَرَّ عَلَيْنَا أَجْلَبِهِ لِعَفْوٍ، وَ أَمْحَاهُ لِذَنْبٍ، وَ اغْفِرْ لَنَا مَا خَفِيَ مِنْ ذُنُوبِنَا وَ مَا عَلَنَ.

اللَّهُمَّ اسْلَخْنَا بِانْسِلَاخِ هَذَا الشَّهْرِ مِنْ خَطَايَانَا، وَ أَخْرِجْنَا بِخُرُوجِهِ مِنْ سَيِّئَاتِنَا، وَ اجْعَلْنَا مِنْ أَسْعَدِ أَهْلِهِ بِهِ، وَ أَجْزَلِهِمْ قِسْماً فِيهِ، وَ أَوْفَرِهِمْ حَظّاً مِنْهُ.

اللَّهُمَّ وَ مَنْ رَعَى هَذَا الشَّهْرَ حَقَّ رِعَايَتِهِ، وَ حَفِظَ حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِهَا، وَ قَامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِيَامِهَا، وَ اتَّقَى ذُنُوبَهُ حَقَّ تُقَاتِهَا، أَوْ تَقَرَّبَ إِلَيْكَ بِقُرْبَةٍ أَوْجَبَتْ رِضَاكَ لَهُ، وَ عَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَيْهِ، فَهَبْ لَنَا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ، وَ أَعْطِنَا أَضْعَافَهُ مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنَّ فَضْلَكَ لَا يَغِيضُ، وَ إِنَّ خَزَائِنَكَ لَا تَنْقُصُ بَلْ تَفِيضُ، وَ إِنَّ مَعَادِنَ إِحْسَانِكَ لَا تَفْنَى، وَ إِنَّ عَطَاءَكَ لَلْعَطَاءُ الْمُهَنَّا.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْتُبْ لَنَا مِثْلَ أُجُورِ مَنْ صَامَهُ، أَوْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. اللَّهُمَّ إِنَّا نَتُوبُ إِلَيْكَ فِي يَوْمِ فِطْرِنَا الَّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ عِيداً وَ سُرُوراً، وَ لِأَهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعاً وَ مُحْتَشَداً مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْنَاهُ، أَوْ سُوءٍ أَسْلَفْنَاهُ، أَوْ خَاطِرِ شَرٍّ أَضْمَرْنَاهُ، تَوْبَةَ مَنْ‏ لَا يَنْطَوِي عَلَى رُجُوعٍ إِلَى ذَنْبٍ، وَ لَا يَعُودُ بَعْدَهَا فِي خَطِيئَةٍ، تَوْبَةً نَصُوحاً خَلَصَتْ مِنَ الشَّكِّ وَ الِارْتِيَابِ، فَتَقَبَّلْهَا مِنَّا، وَ ارْضَ عَنَّا، وَ ثَبِّتْنَا عَلَيْهَا.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ، وَ كَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيرُكَ مِنْهُ. وَ اجْعَلْنَا عِنْدَكَ مِنَ التَّوَّابِينَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ لَهُمْ مَحَبَّتَكَ، وَ قَبِلْتَ مِنْهُمْ مُرَاجَعَةَ طَاعَتِكَ، يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ. اللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنْ آبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا وَ أَهْلِ دِينِنَا جَمِيعاً مَنْ سَلَفَ مِنْهُمْ وَ مَنْ غَبَرَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِيِّنَا وَ آلِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلَائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ، وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى أَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ، وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ، وَ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ، صَلَاةً تَبْلُغُنَا بَرَكَتُهَا، وَ يَنَالُنَا نَفْعُهَا، وَ يُسْتَجَابُ لَهَا دُعَاؤُنَا، إِنَّكَ أَكْرَمُ مَنْ رُغِبَ إِلَيْهِ، وَ أَكْفَى مَنْ تُوُكِّلَ عَلَيْهِ، وَ أَعْطَى مَنْ سُئِلَ مِنْ فَضْلِهِ، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ.

İmam Zeynelabidin’in Duası’nın Türkçesi

Ramazan Ayıyla Vedalaştığında Okuduğu Dua
“Rahman ve Rahim Allah’ın Adıyla

Allah’ım! Ey (nimet verdiği kimselerden) karşılık beklemeyen, ey hiçbir zaman bağışta bulunduğuna pişman olmayan ve ey kuluna ameline eşit olarak karşılık vermeyen! Nimetin başlangıçtır; affın lütuftur; cezalandırman adalettir ve öngördüğün hayırdır. Verdiğin zaman bağışını minnetle karıştırmazsın ve esirgediğin zaman esirgemen zulüm değildir. Şükredene şükrü sen ilham ettiğin halde, karşılık verirsin; hamd edene hamdi sen öğrettiğin halde, mükâfat verirsin; öylelerinin kötülüklerini örtüyorsun ki dileseydin rüsva ederdin ve öylelerine bağışta bulunuyorsun ki dileseydin mahrum bırakırdın. Çünkü her ikisi de rüsva olmayı ve mahrum bırakılmayı haketmişti. Ne var ki sen, işlerini lütuf üzere bina etmişsin; kudretini affetmekle gösterirsin; karşı geleni hilimle karşılarsın; kendine zulümle kasdedene süre tanırsın; sana dönmeleri için onlara mühlet verirsin; onları hemen cezalandırmayıp, tövbe fırsatı tanırsın ki helak olanlarının sana karşı bir kanıtları olmasın ve bedbaht olanları ancak defalarca mazur görülüp, aleyhlerinde birçok kanıt biriktikten sonra bedbaht olsunlar. Tüm bunlar affından ve kereminden kaynaklanmakta; şefkatinden ileri gelmektedir. Ey Kerîm, ey Halîm!

Sen, (öyle şefkatli) bir mâbudsun ki affına ulaşmaları için kullarına tövbe adında bir kapı açmışsın; şaşmasınlar diye o kapıya vahyinden bir delil dikmişsin. Kutludur ismin, buyurmuşsun ki: “İçten bir tövbeyle Allah’a dönün. Umulur ki Rabbiniz, sizin kötülüklerinizi örter ve sizi (ağaçlarının) altından ırmaklar akan cennetlere sokar. O gün Allah, Peygamber’i ve onunla birlikte inananları utandırmaz; nurları, önlerinden ve sağlarından gider; derler ki: Rabbimiz, nurumuzu bizim için tamamla ve bizi bağışla. Hiç kuşkusuz sen, her şeye kadirsin.” (Tahrim/8)

Şimdi, sen bu kapıyı açmış ve delilini de önüne dikmiş olduğun halde, o ağırlanma mahalline (cennete) girmekten gaflet edenin mazereti olabilir mi?!

Sen öyle (cömert) bir mâbudsun ki kullarından alacağın şeyin kıymetini artırarak, onu paha biçilmez kılarsın. Çünkü kullarının seninle ticarette kâr etmelerini ve sana gelerek fazlasıyla kazanıp, kurtuluşa ermelerini istiyorsun. İsmin kutlu ve yücedir; buyurmuşsun ki: “Kim iyilik getirirse, ona, onun on katı vardır; kim de kötülük getirirse, ancak onun misliyle cezalandırılır.” (En’am/160) Yine buyurmuşsun ki: “Allah yolunda mallarını harcayanların örneği, yedi başak bitiren bir tane gibidir ki her başakta yüz tane vardır. Allah dilediğine kat kat fazlasını verir.” (Bakara/261) Yine buyurmuşsun ki: “Kendisi için kat kat artırması üzere Allah’a güzel bir borç verecek olan kimdir?” (Bakara/245)

Ve iyilikleri kat kat artıracağına ilişkin Kur’an’da indirdiğin diğer ayetler…

Sen o yüce mâbudsun ki kullarına gayb âleminden öyle gerçekler bildirmiş ve onları öyle şeylere özendirmişsin ki eğer bildirmeseydin, gözleriyle onları görmez; kulaklarıyla onları duyup kavrayamaz ve düşünceleriyle onlara ulaşamazlardı. Buyurmuşsun ki: “Beni anın, sizi anayım; bana şükredin ve sakın bana nankörlük etmeyin.” (Bakara/152) Yine buyurmuşsun ki: “Eğer şükrederseniz, elbette size (nimetimi) artırırım ve eğer nankörlük edecek olursanız, hiç kuşkusuz azabım çok şiddetlidir.” (İbrahim/7) Yine buyurmuşsun ki: “Beni çağırın, size icabet edeyim. Hiç kuşku yok büyüklük taslayıp, bana ibadet etmekten kaçınanlar, aşağılanarak cehenneme gireceklerdir.” (Mü’min/60)

Böylece seni çağırmayı (duayı) ibadet, terkini de büyüklük taslamak olarak adlandırmış ve terki için aşağılanarak cehenneme girmeyi vaad etmişsin.

Böyle olunca onlar da nimetinle seni andılar; ihsanınla sana şükrettiler; emrinle seni çağırdılar; kat kat fazlasını almak üzere senin için sadaka verdiler ki gazabından kurtulup, hoşnutluğunu kazansınlar.

Senin kullarına yaptığını, bir yaratık diğer bir yaratığa yapmış olsaydı, iyilik vasfını alır, minnettarlıkla anılır ve mümkün olan her dille övülürdü. O halde hamdine doğru giden bir yol, hamdini ifade edecek bir kelime ve hamdinle ilgili bir anlam var oldukça, hamd sana özgüdür.

Ey kullarına ihsan ve lütufta bulunarak onların övgüsünü kazanan; onları nimet ve bağışına boğan; bize olan nimetlerin ne kadar yaygın ve ne kadar boldur; özel lütufların ne kadar çoktur! seçtiğin dine, hoşnut olduğun İslam’a ve kolaylaştırdığın yola bizi hidayet ettin; katındaki yakınlığa ve indindeki saygınlığa ulaşmada gözlerimizi açtın.

Allah’ım! Sen, o görevlerin seçkinlerinden, o farzların özellerinden birini ramazan ayı kıldın. Bir nur olan Kur’an’ı o ayda indirerek, o ayda imanı (imanın gerektirdiği amelleri) kat kat artırarak, o ayda (geceleri ibadete) kalkmayı teşvik ederek ve içindeki bin aydan daha hayırlı olan kadir gecesini ululayarak, onu diğer aylardan ayırdın; tüm zamanlar ve asırların içinden onu seçtin ve onu yılın diğer vakitlerinden üstün kıldın. Sonra da onun vasıtasıyla bizi diğer ümmetlerden üstün kıldın; onun fazileti için öteki dinlerin mensuplarını değil, bizi seçtin. Biz de belki oruç tutup ibadete kalkmakla rahmetin halimize şamil olur ve bu vesileyle sevabını kazanırız diye, emrinle gündüzünde oruç tuttuk ve yardımınla gecesinde ibadete kalktık. Çünkü sen, katından umulanla dolusun; fazlından istenilen hususunda cömertsin ve sana yaklaşmak isteyene pek yakınsın.

Bu ay, gerçekten de beğenimizi kazanarak aramızda kaldı; bizimle iyilikle birliktelik yaptı ve bize âlemlerin en üstün kazancını kazandırdı. Sonra da vakti dolunca, süresi bitince, sayısı tamamlanınca bizden ayrılıp gitti. Şimdi biz, ayrılığı bize çok zor olan, bırakıp gitmesi bizi üzüp ürküten, ahdini bozmamamız, saygısını gözetmemiz, hakkını ödememiz gereken biri gibi, onunla vedalaşıyoruz. Ve diyoruz ki:

Selam sana, ey Allah’ın en büyük ayı ve ey Allah’ın dostlarının bayramı!
Selam sana, ey bizimle birlikte olan vakitlerin en değerlisi ve ey günler ve saatler içinde en iyi ay!
Selam sana, ey arzuların yaklaştığı ve amellerin dağıldığı ay!
Selam sana, ey varlığı pek değerli, yokluğu can yakıcı dost ve ayrılığı üzücü olan ümit kaynağı!
Selam sana ki gelişinle bizi sevindirdin, mutlu ettin ve gidişinle bizi üzdün, canımızı yaktın.
Selam sana ki kalpler sende yumuşar ve günahlar azalır.
Selam sana ki şeytana karşı bize yardım eder ve iyilik yollarını bizim için kolaylaştırırsın.
Selam sana ki cehennem ateşinden kurtulanlar sende çok olur ve hürmetini gözeten saadete erişir.
Selam sana ki günahları silmekte ve ayıpları örtmekte üstüne yok.
Selam sana ki suçlulara çok uzundun ve inananların gönlünde pek heybetliydin.
Selam sana ki günler seninle rekabet edemez.
Selam sana ki her yönden esenlik olan bir aysın.
Selam sana ki birlikteliğin bıkkınlık getirmez ve muaşeretin kınanmaz.
Selam sana ki bize bereket getirdin ve bizden günahların kirini yıkayıp, giderdin.
Selam sana ki seninle vedalaşmamız bıkkınlıktan ve orucunu terketmemiz yorgunluktan değildir.
Selam sana ki vaktinden önce aranırsın ve kaybetmeden önce üzüntün yaşanır.
Selam sana ki bereketinle birçok kötülük bizden uzaklaşır ve birçok hayır bize ulaşır.
Selam sana ve içindeki bin aydan daha hayırlı olan Kadir gecesine.
Selam sana ki dün sana pek düşkün iken, yarın özleminle yanıp tutuşacağız.
Selam sana ve artık mahrum kaldığımız faziletine; elimizden alınan geçmişteki bereketlerine.

Allah’ım! Biz, bu ayla şereflendirdiğin; bedbahtların, onun vaktini bilmeyip bedbahtlıkları yüzünden faziletinden mahrum kaldığı bir zamanda lütfunla ondaki ibadetlere muvaffak ettiğin, bu ayın ehli kullarınız. Onunla tanışmak için bizim seçilmemizin, ondaki ibadetlere hidayet edilmemizin velisi sensin. Hakkını ödeyemedikse de onda tuttuğumuz orucu, kıldığımız namazı, az da olsa yaptığımız iyilikleri senin yardımına borçluyuz.

Allah’ım! O halde kötülüğümüzü ikrar ve ihmalkârlığımızı itiraf etmekle birlikte, iyi işlerimizin övgüsü sana aittir. İçten gelen bir pişmanlık ve gerçeği ifade eden bir mazeret bildirmekle, o ayda kaybettiğimiz faziletleri bizim için telafi etmeni katından diliyoruz. Allah’ım! O ayda senin hakkını ödeyemediğimiz için bizi mazur gör ve ömrümüzü önümüzdeki gelecek ramazana ulaştır. Ulaştırdıktan sonra da layık olduğun kulluğu sunmakta, o ayın hakettiği itaati yerine getirmekte bize yardım et ve bizi zamanın aylarından bu iki ayda (bu ve gelecek ramazanda) hakkını ödeyebilecek iyi işlere muvaffak eyle.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bu ayda işlediğimiz küçük ve büyük suçları, içine düştüğümüz günahları, bilerek veya unutkanlıkla kendimize yaptığımız zulümleri ya da başkalarına ettiğimiz hakaretleri bize bağışla; örtünü kaldırarak, bizi rüsva etme; bu ayda düşmanlarımızı halimize sevindirme; kınayanların dilini üzerimize uzun etme; tükenmeyen şefkatin ve eksikliği olmayan lütfunla bu ayda bizden yadırgadığın şeylere keffaret olacak ve onları bağışlatacak amellere bizi muvaffak et.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bu ayın gitmesiyle başımıza gelen musibeti telafi et; bayram ve iftar günümüzü bizim için mübarek eyle ve bu günü, geçirdiğimiz en hayırlı, affını en çok çekici ve günahı en iyi silici gün kıl.

Allah’ım! Bu ayın sıyrılmasıyla bizi de günahlarımızdan sıyır; onun çıkmasıyla bizi de kötülüklerimizden çıkar. Bizi onunla en çok mutlu olanlardan, onda payı en bol olanlardan ve ondan en fazla nasip alanlardan kıl.

Allah’ım! Kim bu aya hakkıyla riayet ettiyse, hürmetini hakkıyla koruduysa, gerektiği gibi hükümlerini yerine getirdiyse, layık olduğu gibi günahlardan sakındıysa, hoşnutluğunu kazanacak ve rahmetini cezbedecek bir amelle sana yaklaştıysa, kudretinle aynısını bize de nasip et; fazlınla onun kat kat fazlasını bize ver. Çünkü senin fazlın eksiksizdir; hazinelerin kesinlikle azalmaz; ihsanının kaynakları asla kurumaz; bağışın minnetsiz ve tertemiz bağıştır.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bize, kıyamet gününe kadar onu oruç tutanların, onda sana ibadet edenlerin tümüne vereceğin sevap kadar sevap yaz.

Allah’ım! Müminler için bayram ve sevinç günü, İslam ümmeti için toplanma ve bir araya gelme günü kıldığın bu iftar günümüzde işlediğimiz tüm günahlardan, geçmişteki tüm kötü işlerimizden, gönlümüzden geçen tüm kötü düşüncelerden, tekrar günaha dönme düşüncesi olmayan, bir daha hata yapmamaya azmeden biri olarak, şüpheden arınmış ve halis bir tövbeyle tövbe edip, sana yöneliyoruz. Bu tövbeyi bizden kabul buyur; bizden razı ol ve bizi bu hal üzere sabit kıl.

Allah’ım! İçimizde cehennem azabına karşı öyle bir korku ve cennet sevabına karşı öyle bir özlem meydana getir ki tüm varlığımızla ibadetin tadını ve günahın üzüntüsünü duyalım. Katında bizi, sevgini kazanan, itaate dönüşlerini kabul buyurduğun tövbe edenlerden kıl, ey adillerin adili!

Allah’ım! Babalarımızı, annelerimizi ve şimdiye kadar gelip geçen ve kıyamete kadar gelecek olan tüm dindaşlarımızı bağışla.

Allah’ım! Mukarreb meleklerine salat ettiğin gibi, peygamberimiz Muhammed ve âline salat eyle. Mürsel peygamberlere salat ettiğin gibi, ona ve âline salat eyle. Salih kullarına salat ettiğin gibi, ona ve âline salat eyle. Onların hepsine ettiğin salattan üstün bir salatla ona ve âline salat eyle. Öyle bir salat ki bereketi bizi kuşatsın, faydası bize ulaşsın ve sayesinde duamız kabul olsun. Hiç kuşkusuz sen, kapısına gelinen en kerim, kendisine güvenilen en yeterli ve ihsanı dilenilen en cömert zatsın ve sen her şeye kadirsin.

Sahife-i Seccadiye’nin 45. Duası’nın Öğretileri

• Allah verdiklerine karşılık bir şey istemez ve bahşettiği şeylerden pişman olmaz.
• Allah, kulunun mükâfatını ameli karşılığında vermez (bilakis daha fazla verir).
• Allah, istihkakımız olmadığı halde nimet vermekte ve lütfuyla günahları bağışlamaktadır.
• Allah bağışta bulunursa, minnetle vermez ve eğer men ederse, zulüm üzerine yapmaz.
• Her kim hamd ederse, Allah ona mükâfat verir; hâlbuki hamd etmeyi ona ilham eden yine kendisidir.
• Allah, kendisine itaatsizlik edene sabırla davranır ve tövbe edene kadar azabını erteler.
• Allah, kulları için göklere doğru bir kapı açmıştır ve o “tövbe” olarak adlandırılmaktadır.
• Kim bir iyilik yaparsa, Allah ona on katını verir ve kim kötü bir şey yaparsa, fakat onun orantısında ceza verir.
• Ramazan ayı, en özel farzlardandır.
• Ramazan ayı, ayların en seçkini ve tüm vakitlerden daha üstündür. Zira Allah bu ayda, Kur’an’ı nazil etmiş ve kulların imanını kemale erdirmiştir. İnsanları geceleri ihya etmeye teşvik etmiş ve kadir gecesini onda karar kılmıştır.
• Allah, Ramazan ayı ile bizi tüm ümmetlerden üstün etmiştir.
• “Allah yolunda mallarını harcayanların örneği, yedi başak bitiren bir tane gibidir ki her başakta yüz tane vardır. Allah dilediğine kat kat fazlasını verir.” (Bakara/261) Yine buyurmuşsun ki: “Kendisi için kat kat artırması üzere Allah’a güzel bir borç verecek olan kimdir?”
• Her kim tövbe kapısı açık ve bir hidayet edici olduğu halde bundan gaflet ederse, ne gibi bahanesi olabilir?
• Eğer Allah-u Teâlâ, gayp âleminden gönderdiği şeyleri göndermeseydi, kulların düşüncesi ona bir yol bulamazdı.
• İmam Seccad (a.s),Sahife-i Seccadiye’nin 45. duasında 20 kez Ramazan ayına selam göndermekte ve bu ayı vasfetmektedir. “Es-Selamu aleyke” Arapçada “Allah ısmarladık” anlamına da gelmektedir. Burada da kastedilen bu anlamdır:
  • Selam sana, ey Allah’ın en büyük ayı ve ey Allah’ın dostlarının bayramı!
  • Selam sana, ey bizimle birlikte olan vakitlerin en değerlisi ve ey günler ve saatler içinde en iyi ay!
  • Selam sana, ey arzuların yaklaştığı ve amellerin dağıldığı ay!
  • Selam sana, ey varlığı pek değerli ve yokluğu can yakıcı dost; ayrılığı üzücü olan ümit kaynağı!
  • Selam sana ki gelişinle bizi sevindirdin ve mutlu ettin; gidişinle bizi üzdün ve canımızı yaktın.
  • Selam sana ki kalpler sende yumuşar ve günahlar azalır.
  • Selam sana ki şeytana karşı bize yardım eder ve iyilik yollarını bizim için kolaylaştırırsın.
  • Selam sana ki sende cehennem ateşinden kurtulanlar çok olur ve hürmetini gözeten saadete erişir.
  • Selam sana ki bereketinle birçok kötülük bizden uzaklaşır ve birçok hayır bize ulaşır.
  • Selam sana ve içindeki bin aydan daha hayırlı olan Kadir gecesine.
  • Selam sana ki dün sana pek düşkün iken, yarın özleminle yanıp tutuşacağız.
• Allah, fıtır gününü müminler için bayram ve mutluluk günü kılmıştır.
• Hiç kuşkusuz Allah, kapısına gelinen en kerim, kendisine güvenilen en yeterli ve ihsanı dilenilen en cömerttir.

Sahife-i Seccadiye’nin 45. Duası yazısı ilk önce İmam Mehdi(a.s) Yarenleri Derneği üzerinde ortaya çıktı.

Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası’nın Arapçası

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ
بِسْمِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَكُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَ لِيَجْزِيَنَا عَلَى ذَلِكَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَبَانَا بِدِينِهِ، وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ، وَ سَبَّلَنَا فِي سُبُلِ إِحْسَانِهِ لِنَسْلُكَهَا بِمَنِّهِ إِلَى رِضْوَانِهِ، حَمْداً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا، وَ يَرْضَى بِهِ عَنَّا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ، شَهْرَ الصِّيَامِ، وَ شَهْرَ الْإِسْلَامِ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحِيصِ، وَ شَهْرَ الْقِيَامِ «الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ، هُدىً لِلنَّاسِ، وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ» فَأَبَانَ فَضِيلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ، وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ، فَحَرَّمَ فِيهِ مَا أَحَلَّ فِي غَيْرِهِ إِعْظَاماً، وَ حَجَرَ فِيهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِكْرَاماً، وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَيِّناً لَا يُجِيزُ- جَلَّ وَ عَزَّ- أَنْ يُقَدَّمَ قَبْلَهُ، وَ لَا يَقْبَلُ أَنْ يُؤَخَّرَ عَنْهُ. ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَى لَيَالِي أَلْفِ شَهْرٍ، وَ سَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ، «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ»سَلامٌ دَائِمُ الْبَرَكَةِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ إِجْلَالَ حُرْمَتِهِ، وَ التَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ، وَ أَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ بِكَفِّ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيكَ، وَ اسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيكَ حَتَّى لَا نُصْغِيَ بِأَسْمَاعِنَا إِلَى لَغْوٍ، وَ لَا نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَى لَهْوٍ وَ حَتَّى لَا نَبْسُطَ أَيْدِيَنَا إِلَى مَحْظُورٍ، وَ لَا نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إِلَى مَحْجُورٍ، وَ حَتَّى لَا تَعِيَ بُطُونُنَا إِلَّا مَا أَحْلَلْتَ، وَ لَا تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إِلَّا بِمَا مَثَّلْتَ، وَ لَا نَتَكَلَّفَ إِلَّا مَا يُدْنِي مِنْ ثَوَابِكَ، وَ لَا نَتَعَاطَى إِلَّا الَّذِي يَقِي مِنْ عِقَابِكَ، ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئَاءِ الْمُرَاءِينَ، وَ سُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ، لَا نُشْرِكُ فِيهِ أَحَداً دُونَكَ، وَ لَا نَبْتَغِي فِيهِ مُرَاداً سِوَاكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ قِفْنَا فِيهِ عَلَى مَوَاقِيتِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ بِحُدُودِهَا الَّتِي حَدَّدْتَ، وَ فُرُوضِهَا الَّتِي فَرَضْتَ، وَ وَظَائِفِهَا الَّتِي وَظَّفْتَ، وَ أَوْقَاتِهَا الَّتِي وَقَّتَّ وَ أَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنَازِلِهَا، الْحَافِظِينَ لِأَرْكَانِهَا، الْمُؤَدِّينَ لَهَا فِي أَوْقَاتِهَا عَلَى مَا سَنَّهُ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ- صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ- فِي رُكُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِيعِ فَوَاضِلِهَا عَلَى أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ، وَ أَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ. وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِأَنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ، وَ أَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَا بِالْإِفْضَالِ وَ الْعَطِيَّةِ، وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ، وَ أَنْ نُطَهِّرَهَا بِإِخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ، وَ أَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَا، وَ أَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا، وَ أَنْ نُسَالِمَ مَنْ عَادَانَا حَاشَى مَنْ عُودِيَ فِيكَ وَ لَكَ، فَإِنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لَا نُوَالِيهِ، وَ الْحِزْبُ الَّذِي لَا نُصَافِيهِ. وَ أَنْ نَتَقَرَّبَ إِلَيْكَ فِيهِ مِنَ الْأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ بِمَا تُطَهِّرُنَا بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ، وَ تَعْصِمُنَا فِيهِ مِمَّا نَسْتَأْنِفُ‏ مِنَ الْعُيُوبِ، حَتَّى لَا يُورِدَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ مَلَائِكَتِكَ إِلَّا دُونَ مَا نُورِدُ مِنْ أَبْوَابِ الطَّاعَةِ لَكَ، وَ أَنْوَاعِ الْقُرْبَةِ إِلَيْكَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ، وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ: مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ، أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ، أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ، وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَى بِرَحْمَتِكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ جَنِّبْنَا الْإِلْحَادَ فِي تَوْحِيدِكَ، وَ الْتَّقْصِيرَ فِي تَمْجِيدِكَ، وَ الشَّكَّ فِي دِينِكَ، وَ الْعَمَى عَنْ سَبِيلِكَ، وَ الْإِغْفَالَ لِحُرْمَتِكَ، وَ الِانْخِدَاعَ لِعَدُوِّكَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ إِذَا كَانَ لَكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي شَهْرِنَا هَذَا رِقَابٌ يُعْتِقُهَا عَفْوُكَ، أَوْ يَهَبُهَا صَفْحُكَ فَاجْعَلْ رِقَابَنَا مِنْ تِلْكَ الرِّقَابِ، وَ اجْعَلْنَا لِشَهْرِنَا مِنْ خَيْرِ أَهْلٍ وَ أَصْحَابٍ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ امْحَقْ ذُنُوبَنَا مَعَ امِّحَاقِ هِلَالِهِ، وَ اسْلَخْ عَنَّا تَبِعَاتِنَا مَعَ انْسِلَاخِ أَيَّامِهِ حَتَّى يَنْقَضِيَ عَنَّا وَ قَدْ صَفَّيْتَنَا فِيهِ مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ أَخْلَصْتَنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ إِنْ مِلْنَا فِيهِ فَعَدِّلْنَا، وَ إِنْ زُغْنَا فِيهِ فَقَوِّمْنَا، وَ إِنِ اشْتَمَلَ عَلَيْنَا عَدُوُّكَ الشَّيْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ. اللَّهُمَّ اشْحَنْهُ بِعِبَادَتِنَا إِيَّاكَ، وَ زَيِّنْ أَوْقَاتَهُ بِطَاعَتِنَا لَكَ، وَ أَعِنَّا فِي نَهَارِهِ عَلَى صِيَامِهِ، وَ فِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّلَاةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ، وَ الْخُشُوعِ لَكَ، وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّى لَا يَشْهَدَ نَهَارُهُ عَلَيْنَا بِغَفْلَةٍ، وَ لَا لَيْلُهُ بِتَفْرِيطٍ. اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنَا فِي سَائِرِ الشُّهُورِ وَ الْأَيَّامِ كَذَلِكَ مَا عَمَّرْتَنَا، وَ اجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ، وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ، أَنَّهُمْ إِلى‏ رَبِّهِمْ راجِعُونَ، وَ مِنَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، فِي كُلِّ وَقْتٍ وَ كُلِّ أَوَانٍ وَ عَلَى كُلِّ حَالٍ عَدَدَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ، وَ أَضْعَافَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِالْأَضْعَافِ الَّتِي لَا يُحْصِيهَا غَيْرُكَ، إِنَّكَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيدُ.

Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası’nın Türkçesi

Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası olan Ramazan Ayı Girdiğinde Okuduğu Dua
Rahman ve Rahim Allah’ın Adıyla

Hamd Allah’a ki kendisine hamd etmenin yolunu bize gösterdi ve bizi hamd ehlinden kıldı ki ihsanına şükredenlerden olup, iyilik yapanların mükâfatını alalım.

Hamd Allah’a ki bize dinini armağan etti; şeriati ile bize minnet koydu ve ihsan yollarını bize tanıttı ki nimetiyle o yolları kat ederek rızvanına ulaşalım. Öyle bir hamd ki bizden kabul buyursun ve onunla bizden hoşnut olsun.

Ve hamd Allah’a ki oruç ayı, İslam ayı, temizlenme ayı, arınma ayı ve kıyam ayı olan ramazan ayını bu yollardan biri kıldı. “İnsanlar için hidayet kaynağı olan, doğrunun ve doğruyu eğriden ayırmanın açık delillerini içeren Kur’an’ı bu ayda indirdi.” (Bakara/185)

Ona tanıdığı ayrıcalıklar ve faziletlerle diğer aylara olan üstünlüğünü ortaya çıkardı. Büyüklüğünü bildirmek için, diğer aylarda helal ettiğini bu ayda yasakladı; ona belli bir vakit belirleyerek, ondan öne geçirilmesine veya sonraya bırakılmasına müsaade etmedi.

Sonra da gecelerinden belli bir geceyi bin aydan üstün kıldı ve onu “Kadir Gecesi” olarak adlandırdı. “O gecede, Rablerinin izniyle melekler ve Ruh her iş için inerler.” (Kadir/4) Esenliktir o gece; fecr doğuncaya kadar, sağlam kazası gereği kullarından dilediği için bereketi devam eder.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bu ayın değerini bilip, saygısını gözetmeyi ve bu ayda yasakladığın şeylerden kaçınmayı bize ilham et. Uzuvlarımızı günahlardan koruyup, seni hoşnut eden şeylerde işleterek bizi bu ayda oruç tutmaya muvaffak et. Öyle olsun ki kulaklarımızla boş şeyler dinlemeyelim; gözlerimizi eğlenceye dikmeyelim; ellerimizi sakıncalı bir şeye uzatmayalım; ayaklarımızı harama açtırmayalım; karnımıza helal ettiğinden başkası girmesin; dilimiz senin açıkladığından başkasını konuşmasın; bizi sevabına yaklaştıracak amelden başkası için zahmete düşmeyelim ve azabından koruyacak amelden başkasını yerine getirmeyelim. Sonra da bütün bunları, riyakârların gösterişinden ve ün tutkunlarının ün hevesinden arındır ki işlerimizi yalnızca senin için yapalım ve senden başka bir amacımız olmasın.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bizi bu ayda, çizdiğin sınırlarıyla, koyduğun farzlarıyla, koştuğun şartlarıyla ve belirlediğin vakitleriyle (günlük) beş namazın vakitlerine vâkıf et. Bizi namazın yüce mertebelerine ulaşan; erkânını koruyan; onu vaktinde kılan; rükuunu, secdesini ve tüm üstün amellerini kulun ve Resulünün -salavatın ona ve âline olsun- getirdiği gibi, en kâmil ve kapsamlı taharetle, en açık ve belirgin huşuyla yerine getiren kimselerden kıl.

Bu ayda bizi, akrabalarımızla iyilik ve ihsan üzere ilişki kurmaya; komşularımıza ikram ve bağışta bulunmaya; mallarımızı vebal olmaktan kurtarmaya; zekâtını ayırarak temizlemeye; bize dargın-küskün olanların gönlünü almaya; haksızlık yapanlara karşı insaflı olmaya; asla dost edinemeyeceğimiz, barış içinde yaşayamayacağımız senin düşmanlarının dışında, bize düşmanlık edenlerle barışmaya; bizleri günahlardan temizleyecek, kötülüklerden koruyacak, meleklerin bile yapamayacağı temiz amellerle sana yaklaşmaya muvaffak et.

Allah’ım! Bu ayın hürmetine ve bu ayın evvelinden sonuna kadar sana ibadet eden mukarrep melekler, mürsel peygamberler ve salih kulların hürmetine senden istiyorum ki Muhammed ve âline salat edesin. (Allah’ım!) Bu ayda bizi, kullarına vaad ettiğin saygınlığa ehil kıl; sana itaat etmekte âdeta yarışan kullarına vereceğin şeyleri bize de ver ve rahmetinle, bizi en yüksek makamı hak edenlerin arasına kat.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bizi tevhidinde şirke düşmekten; övgünde kusur etmekten; dininde kuşkulanmaktan; yolunda körlüğe duçar olmaktan; senin için gerekenden gaflet etmekten ve düşmanın olan kovulmuş şeytana aldanmaktan koru.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve içinde bulunduğumuz bu ayın her gecesinde affınla (cehennemden) salıvereceğin ve rahmetinle bağışlayacağın kulların varsa, bizi onlardan eyle ve bizi bu ayın en iyi ehli ve ashabından kıl.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve ramazan hilalinin gözlerden kaybolup, gökyüzünden silinmesiyle günahlarımızı da sil ve günlerinin sıyrılmasıyla veballerimizi bizden sıyır. Ramazan bitince hatalardan arınmış ve kötülüklerden temizlenmiş olalım.

Allah’ım! Muhammed ve âline salat eyle ve bu ayda eğrilirsek, bizi düzelt; kayarsak doğrult; şeytan bize musallat olursa, bizi ondan kurtar.

Allah’ım! Bu ayı sana ibadet etmemizle doldur; vakitlerini sana itaat etmemizle süsle; gündüzlerinde oruç tutmaya, gecelerinde namaz kılıp dua etmeye ve bağışlanmak için ağlayıp sızlanmaya muvaffak et bizi; gündüzleri gafletimize ve geceleri kusur ettiğimize tanık olmasın.

Allah’ım! Hayatta olduğumuz sürece, diğer aylar ve günlerde de bizi böyle olmaya muvaffak et. Bizi, “Firdevs’e varis olup, orada sürekli kalacak olan” (Mü’minun/11), “Rablerine dönecekleri için verdiklerini kalpleri çarparak veren” ve “iyiliklere koşuşup iyilik için yarışan” (Mü’minun/60-61) salih kullarından kıl.

Allah’ım! Her zaman, her an ve her halükârda, salat ettiğin kimselere ettiğin tüm salatların sayısıca, tüm o salatların senden başka kimsenin sayamayacağı kadar kat kat fazlasıyla Muhammed ve âline salat eyle. Hiç kuşkusuz sen, dilediğini yaparsın.^{İmam Zeynelabidin (a.s)’dan Dualar, Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası}

Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası nın Öğretileri

• Bize hamd ve sena ehli karar kıldığından ötürü, Allah’a hamd olsun.
• Allah, şükredenlere iyilerin sevabını verir.
• Bizi kendi dininde karar kılan Allah’a şükürler olsun.
• Ramazan ayı, İslam, temizlik, kurtuluş, geceyi ihya etme ayı ve Kur’an’ın indiği aydır.
• Allah, Ramazan ayının hürmeti için diğer aylarda helal kıldığı şeyleri haram kılmıştır.
• Ramazan ayının gecelerinden biri olan kadir gecesi, bin aydan daha hayırlıdır.
• Allah bizleri, diğer aylarda da geceleri ihya eden, oruçlu, Allah karşısında tevazulu, şeytan’ın şerrinden uzak etsin.
• Oruçluların yapmaları gerekenler:

1. Boş sözlerden sakınmaları gerekir
2. Gözleri boş işlerden korumak gerekir
3. Elleri haramdan ve ayakları uygunsuz işlerden sakındırmak gerekir
4. Helal rızıklar dışında karnı doldurmamak gerekir
5. Dili, Allah’ın buyrukları dışındaki şeylerden sakındırmak gerekir
6. Riyadan uzak durmak gerekir.

• Sahife-i Seccadiye’nin 44. duası nın Ramazan ayı hakkında Öğretileri:

1. Yakınlarımıza iyilik ve ihsanda bulunalım
2. Hediyelerle komşularımızın gönlünü alalım
3. Varlıklarımızı insan haklarıyla süsleyelim
4. Zekatımızı ayırarak, malımızı temizleyelim
5. Bizden uzaklaşıp, küsen kişiyle barışalım
6. Bize zulmedene karşı insafla davranalım
7. Allah yolunda ve Allah için düşman olduklarımız dışında tüm düşmanlarımıza karşı hoşgörülü davranalım.

Sahife-i Seccadiye’nin 44. Duası yazısı ilk önce İmam Mehdi(a.s) Yarenleri Derneği üzerinde ortaya çıktı.

Hz Şehribanu (s.a)’nın, İsim ve Lakapları

Muhaddisler ve alimler İmam Zeynelabidin (a.s)’ın değerli annesi için bir çok isim zikretmişlerdir, şöyle ki; Şehribanu, Şah-ı Zenan, Cihanbanu, Şehribanuye, Cihanşah, Harrar, Sendiye, Selame, Selafe, Hule ve Gazale.⁽¹⁾

Allame Meclisi şöyle diyor:

“Meşhur görüşe göre İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesinin adı Şehribanu’dur. Hz Şehribanu (s.a), Acem padişahı Yezdgird b. Şehriyar’ın kızıdır. ⁽²⁾ Bütün İmamların annesinin adının yazılı olduğu Suhuf-i Fatime’de İmam Zeynelabidin (a.s)‘ın annesinin adı Şehribanu olarak yazılıdır.⁽³⁾

Yusuf b. Hatem Şami şöyle diyor:

“İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesi, Yezdgird’in kızımeşhur soydan idi ve asrının en üstün kadınıydı.”⁽⁴⁾

Emirel müminin İmam Ali (a.s), onu Meryem ya da Fatime lakabı ile övmüştür. Çünkü Meryem gibi her türlü pislikten temizdi, zahid ve abid bir oğlu vardı. Ve kadınların arasında “Kadınların Efendisi” olarak meşhurdu.”⁽⁵⁾

Hz Şehribanu (s.a) Kimdir?

Bir grup onun Yezdgard’ın kızı olduğunu söylerken bazıları Kesra’nın kızı olduğunu, bazıları Melik Subhan’ın, diğer bazı kimseler de Melik Herb’in kızı olduğunu söylemişlerdir.⁽⁶⁾

Tarihçilerin arasında İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesinin doğum yeri hususundada görüş ayrılıkları vardır. Meşhur görüşe göre o İran’lıdır. Bazıları Kabilli ve diğer bazıları ise onun Sindili oluğunu söylemişlerdir.

Yâkubi şöyle yazmıştır:

“İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesinin adı Herrar idi. İmam Hüseyin (a.s) ona Gazale adını vermiştir. Annesinin Kâbil esirlerinden olduğu söylenmiştir.⁽⁷⁾

Lübnanlı bir yazar ise şöyle söylüyor:

“Yezdgird İran’ın batı tarafında yer alan Medain’den Kâbil’in yeşillik ve abatlığından istifade etmek için Kâbil’e gitti. Yezdgird bu yolculuğunda kızlarını da kendisi ile birlikte götürmüştü. Bir müddet sonra arap orduları Kâbil’e saldırıpbazı kalelerini fethettiler. Yezdgird fâni dünyadan ayrıldı ve kızları esir edildi.⁽⁸⁾

Şöyle de yazılmıştır:

“İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesinin adı Gazale, daha doğru bir deyimle Şehribanu’dur. Babası Herat’da İslam ordularına yenilince bir değirmene sığındı, değirmenci geceleyin onun başını bedeninde ayırdı ve kızı esir alındı.”⁽⁹⁾

İmam Zeynelabidin (a.s)’ın annesinin Sindili olduğu da yazılmıştır. ⁽¹⁰⁾

Hz Şehribanu (s.a) MEDİNE YOLUNDA

Şehribanu’nun hangi halife döneminde esir alındığı ve Medine’ye götürüldüğü konusunda görüş ayrılıkları vardır.

1- Hz Şehribanu (s.a), Ömer’in Döneminde Esir Alındı

Cebir Teberi ve Kutb-i Revandi’nin naklettiklerine göre İmam Muhammed Bakır (a.s) şöyle dedi:

“Son Acem padişahı Yezdgird b. Şehriyar’ın kızını Medine’ye getirdikleri zaman Medine’nin kızlarının tamamı onun cemalini görmek için dışarı çıkmışlardı ve mescid onun yüzündeki nur ile aydınlanmıştı.

Ömer onun yüzünü görmek istediği zaman buna engel oldu ve şöyle dedi:

“Hürmüz’ün günleri kara olsun ki bugün sen onun çocuklarına el uzatıyorsun.”⁽¹¹⁾

Ömer şöyle dedi:

“Bu Mecusi’nin çocuğu bana küfretti.

Ömer bu şekilde ona eziyet etmek istemişti.

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Sen Farsça bilmiyorsun, küfrettiğini nasıl anladın?”

Bunun üzerine Ömer onun halka satılmasını emretti.

Emirel Mümünin İmam Ali (a.s), Ömer’e şöyle dedi:

“Resulullah (s.a.a) her kavmin büyüklerine saygı gösterin derdi.”

Ömer şöyle dedi:

“Ben de Peygamber’den işittim ki şöyle dedi:

“Bir kavmin büyüğü size geldiği zaman size karşı da koysa ona saygılı olun.”

Ömer şöyle dedi:

“Onu ne yapalım?”

Emirel Müminin İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Ona, kendisinin Müslümanlardan biri ile evlenmesine müsaade et ve mihrini de betülmaldan ver. Ben Allah’ı, sizi ve burada hazır olanları şahid tutuyorum ki bu esirlerden bana düşen payı vermişim.”

Haşimoğulları, Muhacir ve Ensar da paylarını o hanıma bağışladılar.

Ömer şöyle dedi:

“Ya Ali! Ben de kendi payımı sana bağışladım.”

İmam Ali (a.s) bütün esirleri Allah yolunda özgür bıraktı.⁽¹²⁾

2- Hz Şehribanu (s.a), Osman’ın Döneminde Esir Alındı

Sehl b. Kasım Nuşcani şöyle diyor:

“İmam Rıza (a.s) bana şöyle dedi:

“Benim ile sizin arasında üstün bir bağın olduğunu biliyormusun?”

Şöyle dedim:

“Ey Emir! O bağ nedir?”

Şöyle buyurdu:

“Ker’in oğlu Amir’in oğlu Abdullah Horasanı fethetti ve Acem Padişahı Şehriyar’ın Oğlu Yezdgird’in kızlarını esir aldı ve Osman b. Afvan’a gönderdi. Osman da onların birisini İmam Hasan (a.s)’a diğerini ise İmam Hüseyin (a.s)’a bağışladı. Bu iki kız o iki Efendi’nin yanında idiler ama İmam Hüseyin (a.s)’ın yanında olan, İmam Hüseyin (a.s)’ın oğlu İmam Zeynelabidin (a.s)’ın doğumundan sonra vefat etti. ⁽¹³⁾

3-Hz Şehribanu (s.a), İmam Ali’nin (a.s) Döneminde Esir Alındı

İmam Ali (a.s)’ın memuru Haris b. Cabir Hanefi doğudaki nahiyelerin birisinde yakaladığı Yezdgird’in iki kızını İmam Ali (a.s)’a gönderdi ve İmam, Şah Zenan’ı oğlu İmam Hüseyin (a.s)’a bağışladı ve ondan İmam Seccad (a.s) dünyaya geldi. Diğerini ise Muhammed b. Ebubekir’e bağışladı ve ondan da Muhammed’in oğlu Kasım dünyaya geldi. Buna göre İmam Zeynelabidin (a.s) ile Kasım teyze çocuklarıdır.⁽¹⁴⁾

Bu rivayetlerdeki zaman farklarıve onlardan bazılarının İslami fetihler ile Sasani İmparatorluğu’nun yıkılış tarihi ile çelişkili olması, son dönemlerde Hz Şehribanu (s.a)’nın esir alındıüı zamanın ve İmam Hüseyin (a.s)’ın Şehribanu adında İranlı bir kadınla evlenmesinin çokça tartışılmasına sebep olmuştur.⁽¹⁵⁾

Şeyh Saduk’un nakletmiş olduğu, Hz Şehribanu (s.a)’nın, Osman’ın hilafeti döneminde esir edildiği rivayeti daha güvenlidir. Çünkü Şeyh Saduk bütün Ehl-i Beyt alimlerinin güvendiği birisidir. Ve Onun nakletmiş olduğu bu rivayet, Yezdgird’in Hicri 31. yılda Osman’ın hilafeti döneminde öldürüldüğüne inanan Mesudi’nin görüşü ile uyuşmaktadır.⁽¹⁶⁾

Meclisi, Hz Şehribanu (s.a)’nın, Ömer’in hilafeti döneminde esir edildiğini söyleyen rivayet hakkında şöyle diyor:

“Bu haber doğru olmaktan uzaktır. Çünkü Yezdgird’in ailesinin esir edilmesi Ömer’in döneminde değil, Osman’ın döneminde öldürülmesinden sonra olmuştur. Ayrıca, Hz Şehribanu (s.a)’nın, Ömer’in döneminden Hicri 38 yılına kadar hamile kalmaması uzak bir ihtimaldir.”⁽¹⁷⁾

Hz Şehribanu (s.a)’nın Manevi Rüyası

Hz Şehribanu (s.a) şöyle diyor:

“İslam ordusu gelmeden önce rüyamda, Resulullah (s.a.a) ve İmam Hüseyin (a.s)’ın bizim eve geldiklerini ve beni İmam Hüseyin (a.s) için istediğini ve babamında beni onunla evlendirdiğini gördüm.”

İkinci gece Hz. Fatime-tüz Zehra (s.a)’yı gördüm Beni İslam’a çağırdı ve ben de rüyada o Hazret’in eli ile Müslüman oldum.

Sonra bana şöyle dedi:

“Bu yakınlarda İslam ordusu gelecek, babanı mağlup ettikten sonra seni esir alacaklar ve Çok yakın bir zamanda oğluma kavuşacaksın. Oğluma ulaşmadan önce hiç kimsenin sana el sürmesine Allah izin vermeyecektir.”

Hz Şehribanu (s.a) sonra şöyle dedi:

“Allah beni korudu ve Medine’ye gelince kadar kimse bana el sürmedi.” ⁽¹⁸⁾

Hz Şehribanu (s.a)’nın İmam Ali (a.s)’ın Sorusuna Cevabı

Hz Şehribanu (s.a)’yı esir olarak Medine’ye getirdiler. İmam Ali (a.s) o hanımefendiye şöyle sordu:

“Baba’nın sözlerinden fil binenler hakkında ne hatırlıyorsun?”

Hz Şehribanu (s.a) şöyle dedi:

“Allah’ın iradesi bir şeye galip geldiği zaman bütün arzular onun karşısında hiç ve zelil olur, ömür ve şehvet sona erdiği zaman ölüm gelir ve ona teslim olmaktan başka da çare yoktur.”

İmam Ali (a.s) şöyle buyurdu:

“Baban ne kadar güzel söylemiştir; Allah’ın bütün takdirleri, insan arzularını yenmektedir.”⁽¹⁹⁾

Hz Şehribanu (s.a)’nın Evliliği

İmam Ali (a.s)’ın çnerisi üzerine Yezdgird’in kızı Hz Şehribanu (s.a) satılmaktan kurtuldu ve kendisinin özgürce Müslüman bir genç ile evlenmesine karar verildi. Bazı gençler onunla evlenmek istiyordu.

Emirel Müminin İmam Ali (a.s), Hz Şehribanu (s.a)’ya şöyle sordu:

“Evlenmek istiyor musun?”

Hz Şehribanu (s.a) bu soru karşısında susmuştu.

İmam Ali (a.s) şöyle dedi:

“Evlenmek istiyor ama kimi seçeceğine karar veremiyor.”

İmam Ali (a.s)’a şöyle dediler:

“Onun evlenmek istediğini nasıl anladın?”

İmam, şöyle buyurdu:

“Resulullah (s.a.a) böyle yapardı. Birisi ile evlendirmesi için bir kızı yanına getirdikleri zaman Resulullah (s.a.a) o kıza: Evlenmek istiyor musun? diye sorardı, eğer kız utandığından ve hayâsından dolayı susup cevap vermeyecek olsa idi suskunluğunu rızası kabul ediyordu.”

İmam Ali (a.s), Hz Şehribanu (s.a)’ya şöyle dedi:

“Taliplerinden hangisini seçiyorsun?”

Hz Şehribanu (s.a) İmam Hüseyin (a.s)’ı seçti. Kendisine birisini seçmesi için bir izin daha verildi ve o Hanımefendi yine İmam Hüseyin (a.s)’ı seçti.

İmam Ali (a.s), Hz Şehribanu (s.a)’ya şöyle dedi:

“Kendini kimi veli seçiyorsun?”

Şöyle dedi:

“Sizi.”

Bunun üzerine İmam Ali (a.s), Huzeyfe’ye nikah akdini okumasını emretti ve o da nikah akdini okudu.⁽²⁰⁾

İmam Ali (a.s)’ın İmam Hüseyin (a.s)’a Nasihatı

İmam Ali (a.s), İmam Hüseyin (a.s)’a şöyle dedi:

“Oğlum! Bu kadının kadrini bil, onu koru ve iyi davran. Çok yakın bir zamandan sonra zamanının en üstünü, Arap ve Acem’in efendisi olacak kişiyi dünyaya getirecektir.”⁽²¹⁾

İmam Hüseyin (a.s) ile Hz Şehribanu (s.a)’nın Evliliğinin Yankıları

Araplar, Arap olmayan cariyeler ile evlenmeyi kendileri için utanç görüyorlardı. İmam Hüseyin (a.s) ile Hz Şehribanu (s.a)’nın evlenmesi böyle kuru ve boş bir taassubun ortadan kalkması yönünde güzel etki yapmıştı. Yakubî bu konuda şöyle diyor:

“İmam Hüseyin (a.s)’ın bir Acem cariye ile evlenmesinden ve İmam Zeynelabidin (a.s)’ın ondan dünyaya gelmesinden sonra Araplar, ondaki zatî kemal ve makamının farkına vardılar ve kendi annelerinin de cariye olmalarını arzuluyorlardı; bu evlilikten sonra cariye ile evlenmeye yöneldiler.”⁽²²⁾

Annesi cariye olan Kureyş kabilesinden birisi şöyle diyor:

“Arkadaşım sait b. Museyyib bir gün bana “Senin dayıların kimdir?” dedi. Ben de “Annem cariyedir.” dedim. Sait benden uzak durdu, ona göre dengi değildim.

“Bir gün Sait ile birlikte iken İmam Zeynelabidin (a.s) geldi ve Sait, İmam’a büyük saygı ve ihtiramda bulundu. İmam gittikten sonra “Bu kimdi?” dedim.

Sait şöyle dedi: “O öyle birisidir ki onu tanımayan hiçbir Müslüman yoktur, O İmam Hüseyin (a.s)’ın oğlu İmam Zeynelabidin (a.s)’dır.

Şöyle dedim: “Annesi kimdir?”

Şöyle dedi: “Annesi cariyedir.”

Sait’e şöyle dedim: “Ben sana “Annem cariyedir.” dediğim zaman neden gözünden düştüm? Sait hemen hatasının farkına vardı.”⁽²³⁾

FARS HANIMEFENDİSİ

Yezdgird’in kızı baba evinde izzet ve makama sahipken esirlik döneminde bu saygınlık azalmaya başlamıştı. Allah ise onun gurbet ellerinde ve esaret altında önceki izzet makamından binlerce kat daha büyük bir makama ulaşmasını, İmam’ın eşi olma ve İmam annesi olmak gibi iftihar dolu makama ulaşmasını takdir etti. Bunun içindir ki İmam Ali (a.s) onun hakkında şöyle dedi:

“O, tertemiz soydan olan vasilerin annesidir.”⁽²⁴⁾

Hz Şehribanu (s.a), nübüvvet hanedanına katılma ve masum İmam annesi olma şerefine ulaşan ilk Fars kadındır. Çünkü ondan önceki Masum İmamların anneleri hep Arap ve Haşim soyundan idi.

İmam Hüseyin (a.s) beş defa evlenmiştir ve ilk eşi Hz Şehribanu (s.a)’dır.⁽²⁵⁾

Şeyh Mufid’e göre Zeynelabidin lakabına sahip İmam Ali b. Hüseyin (a.s), İmam Hüseyin (a.s)’ın ilk oğludur ve Hz Şehribanu (s.a)’den olmuştur. Buna göre, İmam Zeynelabidin (a.s) Hz. Ali Ekber (a.s)’dan daha büyüktür.⁽²⁶⁾

Hz Şehribanu (s.a)’nın tek çocuğu olan İmam Zeynelabidin (a.s), Medine’de Hz. Fatıma Zehra (s.a)’nın evinde dünyaya adım attı⁽²⁷⁾ ve İmamet silsilesi bu hanımefendi’den devam etti.

Hz Şehribanu (s.a)’nın Vefatı

Hz Şehribanu (s.a)’nın doğum, evlenme ve vefat tarihleri hakkında kesin bilgi bulunmamaktadır. Meşhur görüşe göre Fars’ların tek mukaddes kadını, Hicret’in 38. yılında İmam Zeynelabidin (a.s)’ın doğum nifasında (lohusalık döneminde) iken vefat etmiştir. Fars’ların en üstün kadını, Hicret’in 38. yılının en kutsal bebeğinin nurlu yüzünü 10 günden fazla göremeden ömrünün güneşi battı.⁽²⁸⁾

İmam Rıza (a.s) şöyle dedi:

“İmam. Zeynelabidin (a.s)’ın annesi hasta (lohusa) iken vefat etti ve İmam Hüseyin (a.s)’ın diğer cariyeleri İmam Hüseyin (a.s)’ın oğlu İmam Zeynelabidin (a.s)’ı büyüttüler. İmam. Zeynelabidin (a.s) dadısı olan hizmetkârını kölesi ile evlendirdi ama insanlar o Hazretin, annesini kölesi ile evlendirdiğini zannettiler.”⁽²⁹⁾

Hz Şehribanu (s.a)’nın Kabri

Bazı tarihçilere göre Hz Şehribanu (s.a) Kufe’de, bazılarına göre ise Medine’de vefat etmiştir. Bu ihtilaf İmam Zeynelabidin (a.s)’ın doğum yeri hakkındaki ihtilaflardan kaynaklanmaktadır. Çünkü meşhur görüşe göre Hz Şehribanu (s.a), oğlunun nifasında iken vefat etmiştir.

Muasır yazarlardan birisi, İmam Zeynelabidin (a.s)’ın doğum hakkında şöyle yazmıştır:

“Bana göre O hazret Kufe’de dünyaya gelmiştir çünkü tarihçiler ve hadisçiler İmam Zeynelabidin (a.s)’ın , Emirel Müminin İmam Ali (a.s)’ın şehadetinden iki yıl sonra dünyaya geldiği hususunda görüş birliği içerisindedirler. İmam Hüseyin (a.s) ve ailesi de İmam Ali (a.s)’ın yanında kufe’de idiler ve onlardan hiçbirisi o hazretin hilafeti döneminde Medine’de ikâmet etmiş değildir.”⁽³⁰⁾

Bu durumda Hz Şehribanu (s.a)’in kabri Kude şehrindedir çünkü İmam Zeynelabidin (a.s)’ın doğum nifasında vefat etmiştir.

Birçok kaynakta ise İmam Zeynelabidin (a.s)’ın Medine’de dünyaya geldiği ve annesinin de onun doğum nifasında vefat ettiği ve Medine’de defnedildiği yazılmıştır.⁽³¹⁾

KAYNAKÇA

1. El-İrşad s.492, Keşfu-l Ğumme c.2 s.75, Delailul İmamet s.194, İ’lamu’l Vera s.256, El Fusulul Mühimme s.199
2. Celaulu’l Uyun s.831
3. Mulhakatu İlahaku’l Hak s.17
4. Ed Dürrü’l Nazım s.81
5. Menâkıb c.4 s.190
6. A’yanu’ş Şia c.1 s.579, Er Rahmetut Tayyib s.40
7. Tarihi Yâkubi c.2 s.303
8. İmam Zeynelabidinin hayatı s.10
9. Hulasetu’l Beyan fi Ahvali Şah-ı Zenan s.130
10. Miratu’l Cinan c.1 s.90
11. Şunu kasd etmiştir: Eğer büyükbabası Hosrov Perviz, Peygamber’in davetini kabul etmiş olsaydı, torunları bugün esir olmayacaktı.
12. Delailul İmamet s.194, Dürrü’l Nazım s.58, El Harayicu vel Cerayih s.528, Nuru’l Ebsar s.281
13. Uyun-u Ahbari’r Rıza s.369, Keşfu-l Ğumme c.2 s.82, Tankibuk Makal c.3 s.80, Biharu’l Envar c.46 s.8
14. El-İrşad s.492, Ravzatu’l Vaizin s.172,Dürrü’l Nazım s.579, İ’lamu’l Vera s.256
15. Zindegani-i Ali b. Hüseyin s.25,Hulasatu’l Beyan Fi Ahvali Şahı Zenan s.25
16. Murucu’z Zeheb c.1 s.290
17. Biharu’l Envar c.46 s.10
18. El Harayicu vel Cerayih s.529, Celaulu’l Uyun s.833,Biharu’l Envar c.46 s.11, Müntehal Amal c.2 s.31
19. El İrşad s.160
20. Delailul İmamet s.195, Menâkıb c.4 s.55, Biharu’l Envar c.46 s.11
21. İhkaku’l Hak c.12 s.6, El Harayicu vel Cerayih s.529
22. Tarihi Yâkubi c.2 s.303
23. El Kâmil c.2 s.492
24. El Harayicu vel Cerayih s.529, Biharu’l Envar c.46 s.11
25. Biharu’l Envar c.46 s.124
26. El İrşad s.491
27. Delailu’l İmamet s.80
28. El İrşad s.492, Tarih-i Qom s.169, Uyun-u Ahbari’r Rıza s.128
29. Uyun-u Ahbari’r Rıza s.369, İsbatu’l Vasiyet s.318
30. Hayatu’l İmam Seccad (a.s) c.1 s.53
31. El İrşad s.492, El Fusulul Mühimme s.201, Keşfu’l Ğumme c.1 s.73

Hz Şehribanu (s.a) yazısı ilk önce İmam Mehdi(a.s) Yarenleri Derneği üzerinde ortaya çıktı.